அறிவானந்தன்

பாலாறு பத்திரிகை செய்தி

2007-11-14T21:33:00.000+06:00

அ.தி.மு.க. பொதுச் செயலா ளர் ஜெயலலிதா வெளி யிட்டுள்ள அறிக்கையில் கூறியிருப்பதாவது:-

ஆந்திர அரசு குப்பம் அருகே பாலாற்றின் குறுக்கே தடுப்பணை கட்டுவதற்கான அடிக்கல் நாட்டு விழாவை 6.12.2007 அன்று நடத்த இருப்பதாக செய்திகள் வந்தி ருக்கின்றன. இந்த அடிக் கல் நாட்டு விழாவின் போது ஆந்திர மாநில முதல்- மந்திரி ராஜசேகர ரெட்டி யும் பங்கேற்பார் என்று தெரிகிறது. ஆந்திர அரசின் இந்த நடவடிக்கை வேலூர், திருவண்ணாமலை, காஞ்சீபுரம், திருவள்ளூர் மற்றும் சென்னை புறநகர் மக்களின் நலன்களுக்கு எதிரானது.

குப்பம் அருகே கணேசபுரத்தில் பாலாற்றின் குறுக்கே ஆந்திர அரசு அணை கட்டுவ தற்கான முயற்சியை கடந்த இரு ஆண்டுகளாக எடுத்து வருகிறது. இதை ஆரம்ப கட்ட நிலையிலேயே நான் எதிர்த்ததோடு மட்டுமல்லா மல், உடனடியாக 2006-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதத்தில் எனது ஆட்சிக் காலத்தில் ஆந்திர அரசின் முயற்சியை தடுக்கும் விதமாக உச்சநீதி மன்றத்தில் தமிழக அரசின் சார்பில் மனுத்தாக்கல் செய் யப்பட்டது.

பின்னர் ஏற்பட்ட ஆட்சி வழக்கை துரிதப்படுத்த எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க வில்லை.

ஆந்திர அரசு பாலாற்றின் குறுக்கே தடுப்பணை கட்டுதற் கான அடிக்கல் நாட்டு விழா தமிழக மக்களின் நலனுக்கு எதிரானதாகும். ஆந்திர அரசு பாலாற்றின் குறுக்கே தடுப் பணை கட்டுவதை உடனடியாக தடுக்க வலியுறுத்தி அ.தி.மு.க. சார்பில் வருகிற 26.11.2007 (திங்கட்கிழமை) அன்று காலை 10 மணியளவில் வேலூரில் மாபெரும் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெறும்.

இந்தக் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் கழக அமைப்பு செயலாளர் செ.செம்மலை தலைமையிலும், வேலூர் கிழக்கு மாவட்ட செயலாளர் வாசு, வேலூர் மேற்கு மாவட்ட செயலாளர் வீரமணி, திருவண்ணாமலை வடக்கு மாவட்ட செயலாளர் முக்கூர் சுப்பிரமணியன், திருவண்ணாமலை தெற்கு மாவட்ட செயலாளர் அக்ரி கிருஷ்ணமூர்த்தி, காஞ்சீபுரம் கிழக்கு மாவட்ட செயலாளர் சிட்லப்பாக்கம் ராஜேந்திரன், காஞ்சீபுரம் மேற்கு மாவட்ட செயலாளர் திருத்தணி கோ.அரி எம்.எல்.ஏ. மற்றும் திருவள்ளூர் மாவட்ட கழக செயலாளர் மூர்த்தி ஆகியோர் முன்னிலையிலும் நடை பெறும்.

இவ்வாறு அதில் கூறப்பட்டுள்ளது.

too late

ராஜிவ் காந்தியின் அந்த நாள்

2007-08-20T06:34:00.000+06:00

அன்று நடந்த கொடூரத்தை யாரும் எழிதில் மறக்க முடியாது இரவு பத்து முப்பது மணி அன்புத்தலைவர் இராஜீவ் காந்திக்குத் தெரியாது அது தான் தனது கடைசி நிமிடம் என ஸ்ரீபெரும்புதூரில் அன்னை சிலைக்கு மாலை அணிவித்து விட்டு அத்தலைவர் அங்கு அமைக்கபட்ட மேடைஏற வந்தார் கூட்டம் இளய தலைமுறைத் தலைவரைச் சூழ்ந்து மாலை சால்வையை அன்புத்தலைவருக்கு ஆசையாக பாசத்துடன் அணிவிக்க நெருங்குகிறது அந்தோ அங்கே ஒரு சண்டாளி கருணாநிதி நடையில் சொன்னால் வட்டமிடும் கழுகு வாய்பிளந்து நிற்கு ஓணாய் இவர்களிலும் கொடியவளாய் வெறும் கண்ணால் கண்டால் மணம் மாரிவிடும் என கண்ணாடி அணிந்து வந்தாளோ!!! பாவி கையில் வைத்திருந்த சந்தன மாலையை ராஜிவ் கழுத்தில் அணிவிக்கிறாள். அதோடு குனிந்து அவர் காலைத் தொட முயல்கிறார். சட்டென்று ஒரு சத்தம். அந்த இடமே புகைமூட்டத்துடன் அதிர்கிறது. சற்று முன் புன்னகைத்தபடி இருந்த தலைவர் தரையில் விழுந்து கிடக்கிறார் முகம் மரக்கூழ் போலகிவிட்டது. அவருடன் 16 நபர்கள் பலர் காயம்..

இந்தியாவை ஏன் உலகையே அதிர்ச்சியடைய வைத்த இந்தச் சம்பவத்திற்கு காரணமாக இருந்த அந்த சண்டாளியின் உடல் சிதைந்து தலைப்பகுதியும் , இரண்டு கால்பகுதியும் , சற்று தூரத்தில் கிடந்தது . அது மனித வெடிகுண்டாக வந்த தனுவின் உடல்தான் என்பதைப் பின்னர்நடந்த விசாரனை புலப்படுத்தியது. சம்பவம் நடந்த ஒரு சில தினங்களிலேயே 'விடுதலைப் புலிகள் தான் இதற்குக் காரணம்'

22 - ந்தேதி பகலில் அவர் ஆந்திராவில் பல தேர்தல் கூட்டங்களில் பேசிவிட்டு மாலை 6.30 மணிக்கு தனி விமானத்தில் சென்னைக்குப் புறப்படுவதாக இருந்தார். ஆனால் விமானத்தில் இயந்திரக் கோளாறு ஏற்பட்டதால் மறுநாள் காலை சென்னை போகலாம் என்று எண்ணினார். விருந்தினர் மாளிகைக்கு சென்று கொண்டிருந்தபோது "விமானம் சரியாகி விட்டது சென்னைக்குப் புறப்படலாம்" என்று தகவல் வந்தது. எனவே காரை விமான நிலையத்துக்குத் திருப்பச் சொன்னார்.

விமானம் 7 மணிக்குப் புறப்பட்டது. அதில் இரவு 8.26 மணிக்கு ராஜீவ் காந்தி சென்னை வந்து சேர்ந்தார். விமான நிலையத்தில் நிருபர்களுக்கு பேட்டி அளித்தார். தேர்தல் பற்றி கேட்டதற்கு "மத்தியில் முழு மெஜாரிட்டியுடன் காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கு வரும்" என்று பதிலளித்தார். பிறகு சென்னையில் இருந்து ஸ்ரீபெரும்புதூருக்குக் காரில் சென்றார். அங்கு இ.காங்கிரஸ் தேர்தல் பிரசாரக் கூட்டத்தில் அவர் பேசுவதற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. இரவு 10.10 மணிக்கு அவர் ஸ்ரீபெரும்புதூர் போய்ச்சேர்ந்தார்.

பொதுக்கூட்டம் நடக்கும் இடத்துக்கு அருகே இந்திரா காந்தி சிலைக்கு மாலை அணிவித்தார். பிறகு மேடையை நோக்கிச் செல்லும்போது வழியில் கூடியிருந்தவர்கள் அளித்த வரவேற்பை ஏற்றுக்கொண்டார். வரவேற்க நின்று கொண்டிருந்தவர்களில் அரக்கோணத்தை சேர்ந்த லதா கண்ணன் (வயது 35) என்ற காங்கிரஸ் ஊழியரும் ஒருவர். அவருடன் அவர் வளர்ப்பு மகளான கோகிலா என்ற 15 வயதுச்சிறுமியும் வந்திருந்தாள். அவள் ராஜீவ் காந்தியைப் புகழ்ந்து இந்தியில் எழுதி வைத்திருந்த கவிதையைப் படித்தாள்.

அதை ராஜீவ் ரசித்துக் கேட்டார். இவர்களுடன் சுமார் 20 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு மர்மப்பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள். சுடிதார் உடையில் இருந்த அவள் மூக்குக் கண்ணாடி அணிந்திருந்தாள். கையில் ஒரு சந்தன மாலை இருந்தது. கோகிலா கவிதை பாடி முடித்ததும் ராஜீவ் காந்தி அவள் முதுகில் அன்புடன் தட்டிக்கொடுத்தார். அவர் அங்கிருந்து நகரத் தொடங்கும்போது கையில் சந்தன மாலை வைத்திருந்த பெண் அவர் அருகே சென்றாள். மாலையை அவர் கழுத்தில் அணிவித்தாள்.

கண்மூடி திறப்பதற்குள் அவள் கை இடுப்பில் மறைவாக கட்டியிருந்த பெல்ட்டைத் தொட்டது. அவ்வளவுதான். பெல்ட்டுடன் கட்டியிருந்த குண்டுகள் வெடித்தன. ராஜீவ் காந்தியும், அவரைச் சூழ்ந்து நின்று கொண்டிருந்தவர்களும் உடல் சின்னாபின்னமாகச் சிதறி தரையில் வீழ்ந்தார்கள். குண்டு மிக சக்தி வாய்ந்ததாக இருந்தாலும் சத்தம் அதிகம் கேட்கவில்லை.

தவிரவும் மேடை அருகே காங்கிரசார் பட்டாசுகளைக் கொளுத்திக்கொண்டு இருந்தனர். எனவே அருகே இருந்தவர்கள் கூட குண்டு வெடித்ததை உடனடியாக உணர முடியவில்லை. புகை மண்டலமாக இருக்கிறதே என்று ஓடிச்சென்று பார்த்தபோது பலர் உடல் சிதைந்து பிணமாகக் கிடந்த பயங்கரக்காட்சியைக் கண்டு அலறினார்கள்.

இந்தக் கூட்டத்துக்காக வந்திருந்த காங்கிரஸ் தலைவர்கள் கருப்பையா மூப்பனார், வாழப்பாடி ராமமூர்த்தி ஆகியோர் ஏதோ விபரீதம் நடந்து விட்டதை அறிந்து ஓடோடி வந்தனர். "ராஜீவ் எங்கே? ராஜீவ் எங்கே?" என்று கதறினார் மூப்பனார். ராஜீவ் காந்தி தலைகுப்புற கிடந்தார். அவர் தலையின் பின்புறம், காலில் அணிந்திருந்த பூட்ஸ் ஆகியவற்றைக் கொண்டு, அவர் ராஜீவ் காந்தி என்று அடையாளம் கண்டு கொண்ட ஜெயந்தி நடராஜன் எம்.பி., தாங்க முடியாத அதிர்ச்சியும், துயரமும் அடைந்து கதறினார். இதற்குள் காங்கிரஸ் தலைவர்களும், தொண்டர்களும் அந்த இடத்திற்கு ஓடிவந்தனர். ராஜீவ் உடலைப்பார்த்து அலறித்துடித்தனர்.

விடுதலைப் புலிகளின் ஒப்புதல் குறித்து நான் ஆச்சரியமடையவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்து இதுவே உண்மை என்பதும் ஒரே உண்மை என்பதும் எனக்குத் தெரியும - இந்திய முன்னாள் புலனாய்வுத்துறை அதிகாரி கார்த்திகேயன்

இந்திய முன்னாள் புலனாய்வுத்துறை அதிகாரி கார்த்திகேயன் ராஜீவ் காந்தியை படுகொலை செய்ததை விடுதலைப் புலிகள் பகிரங்கமாக ஏற்றுக் கொண்டமைக்கு இந்தியாவின் எந்த அரசியல்வாதியும் காரணமாகவிருக்க முடியாதென தான் கருதுவதாக ராஜீவ் காந்தியின் படுகொலையை விசாரணை செய்த முன்னாள் புலனாய்வுத்துறை அதிகாரி கார்த்திகேயன் தெரிவித்துள்ளார். இணையத்தளமொன்றுக்கு அளித்த பேட்டியிலேயே அவர் இதனைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ராஜீவ் காந்தியின் படுகொலை தொடர்பாக இந்திய அரசின் நிலைப்பாட்டில் தளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளது எனக் கருதியே விடுதலைப் புலிகள் இதனை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கலாம் எனத் தெரிவித்துள்ள அவர் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளதாவது ராஜீவ் காந்தியின் கொலையை புலிகள் ஏற்றுக் கொண்டமைக்கு முதலமைச்சர் கருணாநிதியின் பங்களிப்பு உள்ளது எனக் கருதுகிறீர்களா என்ற கேள்விக்கு பதிலளிக்கையிலேயே அவர் விடுதலைப் புலிகள் தற்போது இதனை ஒப்புக் கொள்வதற்கு இந்தியாவின் எந்த அரசியல்வாதியும் காரணமாக இருக்க முடியாது என கருதுவதாக தெரிவித்துள்ளார்.

விடுதலைப் புலிகளும் அவைபோன்ற ஏனைய அமைப்புகளும் தமது நலன்கள் மற்றும் முடிவுகளின் அடிப்படையில் தீர்மானங்களை எடுப்பது உலகம் முழுவதும் உள்ள நிபுணர்களுக்கு நன்கு தெரிந்த விடயம் எனவும் கார்த்திகேயன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்தியா - இலங்கையின் சமாதான முயற்சிகளுக்கு இது வரையில் எதனையும் செய்யவில்லை. இந்தியா - இலங்கையின் சமாதான முயற்சிகளை குழப்புவதற்கு எதனையும் செய்யாது எனவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

உலகின் எந்த நாகரிக நாடும் சமாதானத்தையும் அமைதியையும் ஏற்படுத்தவே பாடுபடும். இலங்கையின் இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண்பது படுகொலைகளுக்குத் தீர்வு காண்பது இந்தியாவின் நலன்களுக்கும் முழு உலகின் நலன்களுக்கும் உரியது எனவும் கார்த்திகேயன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இதேவேளை பெருமளவு அகதிகள் தமிழ்நாட்டுக்குள் வருவது எந்த நன்மையையும் கொண்டுவரவில்லை. அது வெடிகுண்டுகளை தென்னிந்தியாவிற்கு கொண்டு வந்துள்ளது. இந்தியா சட்டரீதியாகவும் இராஜதந்திர ரீதியாகவும் நெருக்கடிக்கு தீர்வுகாண அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும் எனவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும் விடுதலைப் புலிகளின் அரசியல் ஆலோசகரின் ஒப்புதல் இந்தக் கொலை தொடர்பான சட்டரீதியான சூழலில் மாற்றங்கள் எதனையும் ஏற்படுத்தவில்லை. தலைமறைவாக உள்ளவர்களுக்கு எதிரான குற்றப்பத்திரிகை இன்னமும் நீதிமன்றத்தின் முன்னிலையில் காத்திருக்கின்றது எனவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

விடுதலைப் புலிகள் இவ்வாறு வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம் எனவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். ராஜீவ் காந்தியின் படுகொலையை அவர்களே மேற்கொண்டனர் என்பது சர்வதேச அளவில் உறுதியாகியுள்ளதால் அவர்கள் தற்போதைய சூழலில் இதனை ஏற்றுக்கொள்வது நல்லது எனக் கருதியிருக்கலாம். சில தரப்பிடமிருந்து பாராட்டை இது கொண்டு வரும் எனவும் அவர்கள் கருதியிருக்கலாம் எனவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

இந்த விடயத்தில் இந்திய அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடு தளர்ச்சியடைந்திருக்கலாம் எனவும் அவர்கள் கருதியிருக்கலாம். மேலும் இந்தியா ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்பைச் செய்யாவிடில் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு உரிய தீர்வு கிடைக்காது என எண்ணியிருக்கலாம் எனவும் கார்த்திகேயன் குறிப்பிட்டுள்ளார். விடுதலைப் புலிகளின் ஒப்புதல் குறித்து நான் ஆச்சரியமடையவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்து இதுவே உண்மை என்பதும் ஒரே உண்மை என்பதும் எனக்குத் தெரியும் எனவும் தெரிவித்துள்ளார் அவர்.

இந்தியாவின் உயர் நீதிமன்றத்தின் தலை சிறந்த மூன்று நீதிபதிகளின் தீர்ப்பிற்குப் பின்னர் உலகின் நான்காவது பெரிய ஜனநாயகத்தின் உயர்நீதிமன்றம் வேறு எவரினதும் தீர்ப்பிற்காக நான் காத்திருக்கவில்லை. விடுதலைப் புலிகளிடமிருந்து கூட எமது நாட்டின் சுயநலமிக்க அரசியல்வாதிகள் பலர் இந்த விசாரணைகளை குழப்புவதற்கு மேற்கொண்ட முயற்சிகள் தோல்வியடைந்த பின்னர் உலகின் மிகவும் வலிமை வாய்ந்த பயங்கரவாத அமைப்பு இதனை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளமை எனக்கு தொழில் ரீதியாக திருப்தியளிக்கின்றது எனவும் தெரிவித்துள்ளார்.

ராஜிவின் கொலை

இன்று ராஜிவ் காந்தி பிறந்த நாள்

2007-08-17T21:21:00.000+06:00

'இந்திய இசைதான் சோறு போடுது'

ராஜிவை தாக்கியவர் நெகிழ்ச்சி!

இலங்கை தலைநகர் கொழும்பில் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ராணுவ அணிவகுப்பு மரியாதையை அப்போதைய இந்திய பிரதமர் ராஜிவ் ஏற்றுக் கொண்டபோது, அணிவகுப்பில் கலந்து கொண்ட இலங்கை கடற்படை வீரன் ரோஹனா டிசில்வா திடீரென துப்பாக்கியை திருப்பிப் பிடித்து ராஜிவ் தலையில் அடிக்க முய்றிசித்தான். உடனே ராஜிவ் சுதாரித்து விலகினார். இதனால் அவருடைய தலைக்கு வைத்த குறி தப்பி, கழுத்தில் துப்பாக்கி இறங்கியது. ரோஹானாவை பாதுகாப்பு வீரர்கள் சூழ்ந்து பிடித்துச் சென்றனர்.

இந்த அணிவகுப்பு நேரடியாக டி.வியில் ஒளிபரப்பானதால், இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் பெரும் பரபரப்பு ஏற்பட்டது. எனினம் அப்போதைய இலங்கை அதிபர் ஜெயவர்த்தனே, 'அணிவகுப்பில் ஒரு வீரர் மயககமடைந்து, துப்பாக்கியை ராஜிவ் மீது போட்டு விட்டார். இதனால் ராஜிவ் சிறிதளவு தடுமாறினார்' என்று சப்பைக்கட்டு கட்டினார்.

இது நடந்து ஒரு மணி நேரம் கழித்து செய்தியாளர்களிடம் பேசிய ராஜிவ், ' இது என்ன முட்டாள்தனமான விளக்கம்? உண்மையில் அவன் என்னை அடிக்க முயற்சித்தான்' ஒரு கணகத்தில் ஏதோ நகர்வது போல் என் கண்ணில் தெரிந்தது. உடனே நான் குனிந்தேன். இதனால் என் தலைக்கு வைத்த குறி தப்பி, என் இடது காதுக்கு கீழே கழுத்தில் துப்பாக்கி இறங்கியது' என்றார்.

அவருடன சென்றிருந்த சோனியா கூறுகையில், 'கழுத்தில் துப்பாக்கியால் அடிக்கப்பட்ட பின்னரும் தொடர்ந்து நிகழ்ச்சிகளில் ராஜிவ் கலந்து கொண்டடார். நிகழ்ச்சிகள் முடிந்து டில்லி திரும்புவதற்காக விமானத்தில் ஏறிய பின்னரே, ராஜிவ் கழுத்தில் வீக்கம் இருந்தது தெரிய வந்தது. விமானத்தில் அவருக்கு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது. இது நடந்து பல நாட்கள் கழித்தும் அவருடைய இடது தோளில் வலி இருந்து வந்தது. அவரால் இடதுபுறமாக படுக்க முடியவில்லை' என்றார்.

இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வு காணும் விதத்தில் விடுதலைப்புலிகளை ஒடுக்குவதற்காக இலங்கைக்கு இந்திய அமைதிப்படை (ஐ.பி.எப்.) அனுப்பும் ஒப்பந்தத்தில் ராஜிவும், ஜெயவர்த் தனேயும் 1987ம் ஆண்டு ஜுலை மாதம் 29ம் தேதி கையெடுத்திட்டனர். இதற்கு மறநாள் டில்லி திரும்பும் முன்னர் நடந்த அணிவகுப்பில் ராஜிவ் மீது தாக்குதல் முயற்சி நடந்தது.

இந்தத் தாக்குதல் குறித்து ரோஹானாவிடம் ராணுவ கோர்ட் விசாரணை நடத்தியது. இதில் ரோஹானாவுக்கு 6 ஆண்டு சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. எனினும், இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து ரோஹானா விடுதலை செய்யப்பட்டார். இப்போது கொழும்பு புறநகர் பகுதியில் கேசட் விற்பனை செய்யும் கடை நடத்தி வருகிறார் 46 வயதாகும் ரோஹான.

ராஜிவ் மீது எனக்கு தனிப்பட்ட விரோம் எதுவும் கிடையாது. அவரை கொலை செய்ய வேண்டும் என்றும் நான் நினைக்கவில்லை. விடுதலைப் புலிகளால் இலங்கை ராணுவ வீரர்கள் 6 பேர் கொல்லப்பட்டதை நான் நேரில் பார்த்தேன்.

புலிகளுக்கு இந்தியா உதவி செய்து வருகிறது என்று பலர் கூறினர். இதனால், இந்திய பிரதமர் ராஜிவை அவமானப்படுத்தவே துப்பாக்கியால் அடித்தேன் ஆனால், இலங்கைக்கு உதவி செய்ய ராஜிவ் வந்திருந்தார் என எனக்கு தெரிவிக்கப்பட்டது. இதனால் என் செயலை நினைத்து நான் மிகவும் வருத்தப்பட்டேன். புலிகளால் ராஜிவ் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது. அவருடைய குடும்பத்துக்கு இரங்கல் தெரிவித்து கடிதம் எழுதினேன்.

இந்திய பிரதமரை தாக்கிய எனக்கு இப்போது இந்திய இசைத்தான் வருமானம் அளித்து வருகிறது. என் கடையில் பிரபல இந்தி படங்களின் பாடல் கேசட்டுகள் அதிகமாக விற்பனையாகின்றன. நானும் அந்தப் பாடல்களை ரசிக்கிறேன். இவ்வாறு ரோஹானா கூறினார்.

ஆதாரம்: தினமலர்

உத்தம் சிங்

2007-07-24T08:46:00.000+06:00

ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை நடந்த போது, பஞ்சாப் கவர்னராக இருந்தவர் மைக்கேல் ஓ டயர் ஜெனரல் டயருக்கு பராட்டுத் தெரிவித்ததுடன் பஞ்சாபில் பொதுமக்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறையை கட்டவிழ்த்து விட்டார் ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலைக்கு மறுநாள் (ஏப்ரல் 14) ராணுவச்சட்டம் பிறப்பிக்கப்பட்டது. ராணுவச் சட்டத்தை மீறிதாக 218 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். அதில் 51 பேருக்கு தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. ஏப்ரல் 17ல் மாணவர்கள் சைக்கிளில் செல்லத் தடை விதிக்கப் பட்டது. அதை மீறிய 518 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். அவர்களில் 107 பேருக்கு தூக்குத் தண்டனை விதிக்க ப்பட்டது 264 பேருக்கு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டு அந்தமான் தீவுக்கு அனுப்பபட்டனர் தண்டனை அடைந்தவர்களில் 7 வயது சிறுவனும் இருந்தான்!.

மைக்கேல் ஓ டயர் 1913 முதல் 1919 வரை கவர்னராக இருந்தார். அப்போது அவரால் தூக்கு மேடைக்க அனுப்பபட்டவர்கள் 600 பேர் ஜாலியன் வாலாபாக் படு கொலையையும், அதன் பிறகு நிகழ்ந்த அட்டூழியங்களையும் நேரில் பார்த்தவர்களில் உத்தம் சிங் என்ற 20 வயது இளைஞரும் ஒருவர், மனித வேட்டையாடிய ஜெனரல் டயரையும், கவர்னர் மைக்கேல் ஓ டயரையும் கொன்று பழிக்குப் பழி வாங்குவேன் என்று அவர் சபதம் செய்தார்.

ஜெனரல் டயரை இங்கிலாந்து அரசு திரும்ப அழைத்துக் கொண்டதைத் தொடர்ந்து கவர்னர் மைக்கேல் ஓ டயரும் கவர்னர் பதவியை வேறொருவரிடம் ஒப்படைத்து விட்டு ஜுன் 1ம் தேதி இங்கிலாந்து புறப்பட்டு சென்றார் இதனால் இங்கிலாந்து நட்டுக்குச் சென்று இந்த இருவரையும் சுட்டுக்கொல்ல உத்தம் சிங் முடிவு செய்தார் வர்த்தகக் கப்பல் ஒன்றில் பணியாளராக தென் ஆப்பிரிக்காவுக்குச் செல்லும் வாய்ப்பு உத்தம் சிங்கிற்கு கிடைத்தது. 1921 ல் தென் ஆப்பிரி்க்காவுக்கு சென்று அங்கு இந்திய புரட்சி வீரர்கள் சிலருடைய உதவி பெற்று 1923ம் ஆண்டு இங்கிலாந்து சென்றார். தன்னை என்ஜினியரிங் கல்லூரி மாணவர் என்று கூறிக்கொண்டு. தெரிந்த வேலைகளையும் செய்து கொண்டு காலத்தை ஓட்டினார்.

ஜெனர் டயர், மைக்கேல் ஓ டயர், ஷெட்லாண்டு ஆகிய மூவரையும் ஒரே சமயத்தில் தீர்த்துக் கட்ட சமயம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். இந்திய சுதந்திரப் போரில் முன்னணி வீரராகத் திகழ்ந்த பகத்சிங். உத்தம் சிங்கின் நண்பர் அவர் 1928ல் உத்தம் சிங்கிற்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார் 'புரட்சி' இயக்கத்துக்கு உன் போன்ற சுத்த வீரர்களின் சேவை தேவைப்படுகிறது உடனே புறப்பட்டு வா என்று குறிப்பிட்டு இருந்தார் அதன் பேரில் சில புரட்சி வீரர்களுடன் உத்தம் சிங் இந்தியா திரும்பினார். ஆனால் இநதியாவுக்கு வந்த சில நாட்களிலேயே போலீசார் சந்தேகத்தின் பேரில் பிடித்து சோதனையிட்ட போது. அவரிடம் அமெரிக்க நாட்டு கை துப்பாக்கி இருந்தது கண்டுபிடிக்கப் பட்டது. உத்தம் சிங் சிறையில் இருந்த போது அவர் நண்பரான பகத் சிங் தூக்கிலிடப்பட்டார். இதனால் வெள்ளையார் மீது ஏற்கனவே இருந்த ஆத்திரமும். பழிவாங்கும் உணர்ச்சியும் அவருக்கு மேலும் அதிகமானது. சிறையில் இருந்து விடுதலையானதும் போலீஸ் கண்காணிப்பில் இருந்து தப்பி ஜெர்மனிக்குப் போனார் அங்கிருந்து லண்டன் சென்றார். 1940 மார்ச் 13ம் தேதி லண்டனில் காக்ஸ்டன் ஹால் என்ற இடத்தில் மைக்கேல் டயரும், ஷெட்லாண்டும் ஒரே மேடையில் பேசுகிறார்கள் என்பதை அறிந்த உத்தம் சிங் அங்கு சென்றார். மேடைக்கு எதிரே 4-வது வரிசையில் அமர்ந்து கொண்டார்.

தன்னையாரும் அடையாளம் தெரிந்து கொள்ளக்கூடாது என்பதற்காக நன்றாக சேவ் செய்து கொண்டு கோட்டும் சூட்டும் அணிந்து சென்றார் சிலர் பேசிய பிறகு மைக்கெல் ஓ டயர் பேச எழுந்தான் இந்தியாவைத் தாக்கி காரசாரமாகப் பேசினான் சில நிமிடங்கள் பேசியபின் தன் இருக்கைக்கு செல்லத் திரும்பினான். இதுதான் சமயம் என்று மேடைக்கு தாவிச் சென்ற உத்தம் சிங் மறைத்து வைத்திருந்த துப்பாக்கியை எடுத்துப் படபடவென்று 6 முறை சுட்டார் மைக்கேல் ஓ டயர் ரத்த வெள்ளத்தில் சாய்ந்தான் கண்முடி கண் திறப்பதற்குள் ஷெட்லாண்டை நோக்கி இருமுறை சுட்டார். கூடியிருந்தவர்கள் அலறியடித்துக் கொண்டு ஓடினர்.

உத்தம் சிங் நினைத்திருந்தால் ஓடித் தப்பி இருக்க முடியும் ஆனால் தன் லட்சியத்தை நிறைவேற்றிவிட்ட மகிழ்ச்சியுடன் அவர் அசையாமல் நின்றார். அவரைப் போலீசார் பிடித்துக் கொண்டனர். குண்டடி பட்டவர்களில் மைக்கேல் ஓ டயர் அதே இடத்தில் பிணமானான் மற்றவர்கள் காயத்துடன் தப்பினர். 1940ம் ஆண்டு ஜுலை 31ம் தேதி பெண்டேன் வில்லி சிறையில் உத்தம்சிங் தூக்கிலிடப்பட்டார். ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை நடந்த 21 ஆண்டுகள் கழித்து 1940 மார்ச் 13ம் தேதி உத்தம் சிங் தனது சபதத்தை நிறைவேற்றினார்.

நன்றி 24-07-07 தினமலர்

காமராஜ் பிறந்த நாள்

2007-07-15T08:02:00.000+06:00

" சொத்து சுகம் நாடார் , சொந்தந்தனை நாடார்
பொன்னென்றும் நாடார், பொருள் நாடார், தான்பிறந்த
அன்னையையும் நாடார், ஆசைதனை நாடார்,
நாடொன்றே நாடித்தன் நலமொன்றும் நாடாத
நாடாரை நாடென்றார்." கவியரசு கண்ணதாசன்

“Every person who has any intelligence, initiative or enterprise will be encouraged to engage himself in productive enterprise for the benefit of the nation”, said K. Kamaraj in his presidential address at the 68th Session of Indian National Congress at Bhubaneshwar in 1964. These epoch-making words are amazingly relevant today in the backdrop of globalization and encouragement for private initiative.

Born in a poor family at a small place called Virudhunagar in the southern part of Tamil Nadu on July 15, 1903, Kumarasamy Kamaraj is one of those selfless, dedicated and visionary freedom fighters whose sacrifice and service not only won us freedom but also led the nation into the path of self-reliance and all-round development.

Bharat Ratna, Kamaraj was first jailed in March 1930 when he participated in the Salt Satyagraha at Vedaranyam and was sentenced to a two-year imprisonment at Alipore jail. Then onwards, British jails literally became another home for Kamaraj who spent over 3,000 days there for taking part in freedom struggle.

Prison life helped him develop contacts with various leaders and freedom fighters from different parts of the country and he utilized his time in self-education through books. In 1940, when Kamaraj was in Vellore jail, he was unanimously elected as Chairman of Virudhunagar Municipal Council. On his release after nine months, Kamaraj went straight to the Municipal office and tendered his resignation stating “ One should not accept any position to which one could not do full justice”.

Trained by the great parliamentarian and freedom fighter, S. Sathyamurthi, who found in him “an efficient, loyal, indefatigable worker and a skillful organizer”, Kamaraj was elected as the President of the Tamil Nadu Congress Committee in 1940 and continued in that position till 1954. He was member of the Congress Working Committee from 1947 to 1969.

Kamaraj was elected to the Constituent Assembly of India in 1946 and to the Lok Sabha in 1952. He became member of the Madras Legislative Assembly in 1937 and 1946 and was sworn-in as the Chief Minister of Madras on April 13, 1954.

As the Chief Minister of Madras State for nine successive years, Kamaraj laboured hard to transform the State into a model State of the country. His no-nonsense approach towards administration and issues concerning the common people and his sterling perception of the complexity of the rural India helped Tamil Nadu attain a massive socio-economic transformation in full conformity with the Nehruvian vision. Kamaraj’s approach towards development was statesman-like and was astonishingly identical to that of Rajiv Gandhi who said “In the final analysis, the development is not just about factories, dams and roads. Development is basically about people. The goal is people’s material, cultural and spiritual fulfillment”.

Kamaraj’s rule, rightly acclaimed as the Golden Era of Tamil Nadu, led to massive industrialization, rural electrification and unprecedented government investment in education. It may appear unbelievable, but it is true that during Kamraj rule in Tamil Nadu, over 20 per cent of the total government revenue was spent towards education, as he was aware that investment in education is investment in future. He introduced free education up to high school level and provided free school uniform to poor students. In fact, he pioneered a free mid-day meal scheme for primary school children, aided by the American voluntary organization, CARE, in 1957, which has now become a national mission.

A visionary with his feet firmly on the ground Kamraj had solutions for any difficult situation. When Pt. Nehru found that the post-Independence Congress was losing its mass appeal, he turned to Kamaraj who came out with the “Kamaraj Plan” under which senior Congress leaders in the Central and State governments resigned and took up party work. They included Lal Bahadur Shastri, Morarji Desai, Jagjivan Ram and S.K. Patil.

In 1964, Kamaraj was elected as the President of the All India Congress Committee and successfully navigated the nation through the stormy years following the sudden demise of Jawaharlal Nehru and his successor, Lal Bahadur Shastri. In recognition of his contribution to the nation during the freedom struggle and thereafter, the country’s highest award Bharat Ratna was conferred on him in 1976.

Kamaraj was a shining example of simple living and high thinking. All through the years, he led a simple life, in fact, he was the only Chief Minister who stayed in a rented house in place of occupying a government bungalow. When he passed away on October 2, 1975, all Kamaraj left behind were ten sets of khadi dhotis and shirts and one hundred rupees under his pillow.

It is a fitting tribute to this rustic statesman that the commemorative coins in denominations of Rs. 100 and Rs. 5 are being issued to keep his memory alive. This would once again provide an occasion to the present generation to reflect upon and emulate the ideals followed by K. Kamaraj. (Feature Unit).

பாட்டு

2007-07-08T19:23:00.000+06:00

Get this widget

Track details

பெரியபுறா

2007-06-19T22:56:00.000+06:00

நண்பர் அனுப்பிய SMS

2007-02-12T07:43:00.000+06:00

சிந்திக்க வேண்டிய நேரங்கள்

பெண்கள் சிரிக்கும் போது
ஆண்கள் அழும்போது
பேரன்ட்ஸ் திட்டும்போது
அடுத்தவங்க புகழும் போது
நண்பர்கள் நம்மைவிட்டு பிரியும் போது

தேசப்பிதா

2007-01-30T19:39:00.000+06:00

மாலை மணி 4. 30 கடைசி உணவை ஆபா உள்ளே கொண்டு வந்தாள் . இந்த உணவுக்குப் பிறகு வேறு உணவை அவர் உண்ணப் போவதில்லை. ஆட்டுப் பால், சமைத்வையும் , பச்சையுமான காய் கறிகள், ஆரஞ்சுப் பழங்கள், ஒரு பச்சடி இவைதான் அந்த உணவு எலுமிச்சம் பழம், வடித்த வெண்ணெய், இஞ்சி, கற்றாழைச் சாறு இவற்றின் கலவை அந்தப் பச்சடி. புது டில்லியில் பிர்லா மாளிகையின் பின்புறம் உள்ள தமது அறையில் காந்தி உட்கார்ந்திருந்தார். இந்த உணவை அருந்திக் கொண்டே, சுதந்திர இந்தியாவின் புதிய சர்ககாரில் உதவிப் பிரதம மந்திரியான சர்தார் வல்லப் பாய் படேலுடன் அவர் பேசிச்கொண்ருந்தார். படேலின் மகளும் காரியதரிசியுமான மணிபென் கூட இருந்தாள். நடந்த சம்பாஷணை மிகவும் முக்கியமானது. படேல், பிரதம மந்திரி ஜவஹர்லால் நேரு இந்த இரண்டு பேருக்கும் இடையே மணஸ்தாபம் ஏற்பட்டிருப்பதாக வதந்திகள் உலவின . வேறு எத்தனையோ விவகாரங்களைப் போலவே இந்த விவகாரத்தையும் மகாத்மாவின் காதில் போட்டிருந்தார்கள்.

காந்தியும் படேலும் அவருடைய பெண்ணும் மட்டும் தனியே இருப்பதைக் கண்ட ஆபா, தான் குறுக்கிடச் சற்றுத் தயங்கினாள். ஆனாலும் காந்திக்கு எதுவும் நேரந் தவறக்கூடாது. இது அவளுககுத் தெரியும். எனவே, கடைசியில், மகாத்மாவின்நிகல் முலாம் புசிய கைக் கடிகாரத்தை எடுத்து வெரிடம் காட்டினாள். "நான் உடனே கிளம்பியக வேண்டும்" என்று சொல்லிக் காந்தி எழுந்தார். பக்கத்துச் சிற்றறைக்குச் சென்று விட்டு, மாளிகையின் இடது பக்கத்துப் பெரிய தோட்டத்தில் உள்ள பிரார்த்தனை மைதானத்தை நேக்கிப் புறப்பட்டார். மகாத்மாவுடைய பங்காளியின் பேனான கனு காந்தியின் இளம் மனைவி ஆபா. மற்றோரு பங்காளியின் பேத்தி மனு. இந்த இரண்டு பேரும் அவருடன் சென்றார்கள். இந்த இரண்டு பேருடைய தோள்கள் மீதும் அவர் கைகளைச் சார்த்திக் கொண்டார். "இவர்கள் தான் நான் நடக்க உதவும் ஊன்று கோல்கள்" என்று காந்தி சொல்வார்.
வரிசையாகத் தூண்கள் நிற்கும் நீளமான செம்பாறாங்கல் மண்டபப் பாதையில் இரண்டு நிமிஷ நேரம் நடந்து, பிரார்த்தனை மைதானத்துகுச் செல்ல வேண்டும. தினந்தோறும் இந்த இரண்டு நிமிஷ நேரத்திலும் காந்தி தம் தொல்லைகளை யெல்லாம் மறந்து தாமாஷகப் பேசுவார். அன்று ஆபா கொண்டுவந்து கொடுத்தகாரட் கீரைச் சாறு பற்றிக் கிண்டல் செய்தார்.
" ஆகவே நீ எனக்கு மாட்டுத் தீனியைக் கொடுத்து விட்டாய்" என்று சொல்லி அவர் சிரித்தார்.
" இல்லை, இது குதிரைத் தீனி என்றல்லவா பா சொல்லுவார்கள்" என்று ஆபா பதிலளித்தாள். பா என்று அவள் குறிப்பிட்டது காந்தியின் காலஞ்சென்ற மனைவியை.
"வேறு யாருக்கும் பிடிக்காததை நான் சுவைத்துச் சாப்பிடு வதால், நான் எவ்வளவு பெரியவன்?" என்று கேலியாகச் சொன்னார் காந்தி.
"பாபு(அப்பா), உங்கள் கைக் கடிகாரம் அநாதையாகி விட்டது போல் அழுதுகொண்டிருக்கும் அதை இன்று நீங்கள் பார்க்வேயில்லை" என்றாள் ஆபா.
"அதை ஏன் நான் பார்க்க வேண்டும்? நேரத்தைக் கவனித்துக் கொள்ளும் கணக்குப் பிள்ளைகள் தான் எனக்கு இருக்கிறார்களே!" என்று பட்டென்று பதிலளித்தார் காந்தி.
" அந்தக் கணக்குப் பிள்ளைகளையுந்தான் நீங்கள் ஏறெடுத்துப் பார்க்கவில்லை" என்று மனு குறிப்பிட்டாள். காந்தி மறுபடியும் சிரித்தார்.
இந்த நேரத்தில் மைதானத்துக்கு அருகே உள்ள புல்தரையில் அவர் நடந்துகொண்டிருந்தார். தினந்தோறும்மாலையில் நடக்கும் பிரார்த்தனைக்காகச் சுமார் ஐந்நூறு பேர்கள் கூடியிருந்தார்கள் . " இன்று பத்து நிமிஷம் தாமதித்துவிட்டேன். இப்படித் தாமதிப்பது என்றாலே எனக்குக் கொஞ்சமும் பிடிக்காது. ஐந்து மணி அடிக்கும் போது இங்கே நான் கணக்காய் வந்திருக்க வேண்டும்" என்று தமக்குத் தாமே பேசுவது போல் காந்தி உரக்கச் சொன்னார்.
பிரார்ததனை மேட்டுக்கு ஐந்து சிறுபடிகள் இருந்தன. அவற்றை அவர் வேகமாகக் கடந்தார். மர மேடைக்கு இன்னும்சில கஜ தூரம் தான் இருக்கும். பிரார்த்தனை நடக்கும் போது அந்த மர மேடையிலேயே அவர் உட்கார்ந்திருப்பார். கூட்டத்தில் இருந்தவர்களில் பெரும்பபாலோரும் எழுந்துநின்றார்கள். பலர் முன்னே நகர்ந்து வந்தார்கள். சிலர் அவருக்காகச் சந்தில் வழி விலக்கி விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அவருக்கு மிக அருகே இருந்தவர்கள் அவருடைய பாதத்தைத் தொட்டு வணங்கினார்கள். ஆபா, மனு இருவருடைய தோள்களிலுமிருந்து கைகளை எடுத்துக் குவித்து, ஹிந்து முறையில் காந்தி எல்லாருக்கும் வணக்கம் செலுத்தினார்.
அப்போது ஒரு மனிதன், முழங்கையால் இடித்துத் தள்ளிக் கொண்டு கூட்டத்திலிருந்து சந்துக்குள் வந்து சேர்ந்தான். வழக்கப்படி காந்தியின் பாதத்தில் விழுந்து வணங்க விரும்பிய ஒரு பக்தன் மாதிரி அவன் தோன்றினான். ஆனால் தாங்கள் நேரம் கடந்து விட்டதால், அவனை மனு தடுத்து நிறுத்த முயன்றால்: அவனுடைய கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள். ஆனால், அவனோ அவளை உதறி ஒரு புறம் தள்ளினான். அவள் உருட்டியடித்துக்கொண்டு போய் விழுந்தாள். காந்திக்கு எதிரே இரண்டடி தூரம்.......
காந்திக்கு எதிரே இரண்டடி தூரத்தில் அந்த மணிதன் வந்து நின்று கொண்டான். சிறிய ஆட்டோமாட்டிக் பிஸ்டல் ஒன்றால் மூன்று முறை சுட்டான்.
முதல் குண்டு பாய்ந்தது; இயங்கிக் கொண்டிருந்த காந்தியின் கால் தரையில் பதிந்தது. ஆயினும் அவர் நின்று கொண்டே யிருந்தார். இரண்டாவது குண்டு பாய்ந்தது; ரத்தம் பீரிட்டுக் காந்தியின் வெண்மையான துணிகளைக் கறைப்படுத்தத் தொடங்கியது. அவருடைய முகம் சாம்பலென வெளிறிட்டது. கூப்பியகைகள் மெல்லத் தளர்ந்து தொங்கின. ஒரு புஜம் மட்டும் கணநேரம் ஆஷாவின் கழுத்தில் பதிந்திருந்தது.
"ஹே ராமா!"என்று காந்தி முணுமுணுத்தார். முன்றாவது குண்டு வெடித்தது வெளிவந்தது. துவண்ட உடல் தரையிலே படிந்து விட்டது. அவருடைய மூக்குக் கண்ணாடி மண்ணிலே விழுந்தது. பாதரட்சைள் பதங்களை விட்டு நழுவிக் கழன்றன.
ஆபா, மனு இரண்டுபேரும் காந்தியின் தலையைப் பிடித்து நிமிர்த்தினார்கள். அன்புக் கரங்கள் அவரைத் தரையில் இருந்து தூக்கி, பிர்லா மாளிகைக்குள் அவருடைய அறையில் கொண்டு போய்ச் சேர்த்தன.

பி. இரத்தினவேலு தேவர்

2007-01-28T09:51:00.000+06:00

திருச்சிராப்பள்ளி நகர வளர்ச்சிக்கு வித்திட்ட பெரியோர்கள் பலரில் நகராட்சித் தலைவராயிருந்த பி. இரத்தினவேல் தேவர் அவர்கள் முதன்மையானவர். 1883 ஆம் ஆண்டு பிராச்சிலையில் பிறந்தவர். இளம் வயதிலேயே தந்தையாரை இழந்தவர். எஸ்.பி.ஜி. பள்ளியிலும் பின்னர் சென்னை கிறித்துவக் கல்லூரியிலும் கல்வி கற்றார்.

பொது வாழ்க்கையில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்ட தேவர் 1924 ஆம் ஆண்டு நீதிக்கட்சி வேட்பாளராகத் திருச்சிராப்பள்ளி நகரமன்ற உறுப்பினருக்குப் போட்டியிட்டு அமோக வெற்றி பெற்றார். பின்னர் நகரமன்றத் தலைவராகப் போட்டியின்றி தேர்ந் தெடுக் கப்பட்டார். 1924இல் நடைபெற்ற தேர்தலில் சென்னை மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1924முதல் 1946 வரை 4 முறை நகராட்சித் தலைவர் பொறுப்பேற்று நகர வளர்ச்சிக்கு அரும்பணியாற்றினார். 1946இல் நடைபெற்ற தேர்தலில் சென்னை மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தேவர், பிற்காலத்தில் நீதிக்கட்சியோடு கருத்து வேறுபாடு கொண்டார். திலகரும், காந்தியாரும் விடுத்த அழைப்பை ஏற்று காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தில் இணைந்தார். காந்தியடிகளின் போதனைகளை மக்களிடம் பரப்பினார். நாட்டின் விடுதலைப் போராட்டத்தில் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்துக் கொண்டார். அதனால் பலமுறை சிறைவாசமும் அனுபவித்தார். ராஜாஜி மன்றும் பெருந்தலைவர் காமராஜர் ஆகியோரின் அன்புக்குப் பாத்திரராகவும் இருந்தார்.

இரத்தினவேல் தேவர், நகரமன்றத் தலைவராகப் பணியாற்றியபோது கம்பரசம் பேட்டையில் இருந்து நீரேற்று நிலையத்தை நகரின் குடிநீர்த் தேவைக்கு ஏற்பத்தி தனது சொந்த செலவில் விரிவாக்கம் செய்தார். அன்றைய மாகாண அரசின் நிதி இலாகா, தேவரின் செயலைக் கண்டித்து இவருக்குத் தாக்கீது அனுப்பியது. இதனை எதிர்த்து இலண்டன் பாராளுமன்றத்திற்குத் தேவர் முறையீடு செய்தார் லண்டன் பாராளுமன்றம் இவரது முயற்சியைப் பாராட்டி நற்சான்றிதழ் வழங்கியது. பத்திரிக்கைகளின் மூலம் இச்செய்தியினை அறிந்த மகாத்மாகாந்தி அடிகள் தேவரைப் பாராட்டிக் கடிதம் எழுதினார். திருச்சிராப்பள்ளிக்கு வந்த ஜவஹர்லால் நேரு இவரது இல்லம் வந்து உணவருந்திப் பாராட்டினார்.

திருச்சிராப்பள்ளி நகரக் கூட்டுறவு பண்டக சாலையின் தலைவராகவும், அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தின் பேரவை உறுப்பினராகவும், தேசியக் கல்லூரி நிரவாகக் குழுத் தலைவராகவும், இலங்கை தமிழர் யூனியன் கிரிக்கெட்குழுத் தலைவராகவும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டார். இரத்தினவேல் தேவர் சிறந்த கிரிக்கெட் வீரர். திருச்சிராப்பள்ளியில் கிரிக்கெட் குழு அக்காலத்திலேயே இலங்கை சென்று பெரும் புகழ்பெற்றது. நகரின் குடிநீர்ப் பிரச்சினையைப் பெரிதும் தீர்த்தவர் தேவர்.10-6-48 இவர் இயற்கை எய்தினார்.

இவரது பெயரில் தான் தேவர்ஹால் உள்ளது அந்த இடம் தேவருக்குச் சொந்தமாகும்

மாநகராட்சிஅலுவலகம் உள்ள இடமும் இவருக்குச் சொந்தமானது சிந்தாமனி விற்பனைக்கூடமும் இவருக்குச் சொந்தமானது இலங்கை அமைச்சர் தொண்டைமான் இவருக்கு உறவினராவார் பசும்பொன் தேவர் திருமகனாரும் இவரது இல்லத்தில் கொஞ்சநாள் இருந்தார் காந்தியடிகள் தன் கையால் நூற்ற சேலை ஒன்றை இவருக்களித்தார்.

இன்று இவரது உருவச் சிலையை தமிழக முதல்வர் திறந்து வைக்கிறார். அதற்கு நன்றியும் பாராட்டும் தெரிவிப்போம்.

வரலாற்றின் துண்ப நிகழ்வுகள் -2 -

2006-12-31T14:17:00.000+06:00

முசோலினியின் கோர முடிவு

முசோலினி சிறை வைக்கப்பட்ட சம்பவம் ஹிட்லருக்கு அதிர்ச்சி அளித்தது. தன் ஆத்ம நண்பரை விடுவிக்க முடிவு செய்தார். பகிரங்கமாக படையெடுத்துச் சென்று முசோலினியை விடுவிப்பது முடியாத காரியம் என்பதை போர்க்கலையில் வல்லவரான ஹிட்லர் அறிந்திருந்தார். முசோலினியை மீட்க தனது ரகசியப்படையை அனுப்பினார். ரகசிய படையினர் முசோலினி இருக்கும் இடத்தை கண்டுபிடித்து முசோலினியையும் அவர் குடும்பத்தையும் மீட்டனர். வடக்கு இத்தாலியில் முசோலினிக்கு ஓரளவு ஆதரவு இருந்தது.

மனைவியுடனும் காதலி கிளாராவுடனும் அங்கு தப்பிச் சென்றார். அங்கு ஒரு பொம்மை அரசாங்கத்தை அமைத்துக் கொண்டார். இத்தாலியின் உண்மையான அதிபர் நானே என்று பிரகடனம் செய்தார். அப்போது இத்தாலி விடுதலை இயக்கம் என்ற புரட்சிக்கர இயக்கமே தோன்றியது. இத்தாலி முழுவதும் புரட்சிக்காரர்கள் கலவரத்தில் ஈடுபட்டனர். முசோலினியை பிடித்து கொலை செய்வது என்று புரட்சிக்காரர்கள் சபதம் எடுத்துக் கொண்டனர். புரட்சிக்காரர்களால் தனக்கு ஆபத்து ஏற்படும் என்பதை உணர்நது கொண்ட முசோலினி அண்டை நாடான சுவிட்சர்லாந்திற்கு தப்பி ஓட முடிவு செய்தார்.

2 ரானுவ லாரிகளில் தனது இரண்டு குடும்பத்தினரையும் அழைத்துக் கொண்டு புறப்பட்டார். ஆனால் வழியிலே அந்த லாரிகளை புரட்சிக்காரர்கள் மடக்கினார்கள். முசோலினியை கைது செய்தார்கள். இதைக்கண்ட முசோலினியின் காதலி கிளாரா அலறிக் கொண்டு லாரியிலிருந்து குதித்தாள். அவளையும் புரட்சிக்காரர்கள் பிடித்துக் கொண்டனர். முசோலினியின் மனைவி லாரிக்குள் பதுங்கிக் கொண்டதால் அவள் புரட்சிக்காரர்கள் கண்ணில்படவில்லை.

இது நடந்தது 1945 -ம் ஆண்டு ஏப்ரல் 27-ந்தேதி. அன்று டோங்கா நகரில் ஒரு அறையில் முசோலினியும், கிளாராவும் அடைத்து வைக்கப்பட்டனர். மறுநாள் அவர்களை புரட்சிக்காரர்கள் ஒரு காரில் அழைத்துச் சென்றனர். மலைப்பகுதியிலிருந்து கார் கீழே இறங்கியதும் முசோலினியையும் காதலி கிளாராவையும் கீழே இறங்கச் சொன்னார்கள்.

கீழே இறங்கியதும் அவர்களை நடுரோட்டில் நிற்க வைத்தார்கள். தங்களை சுடப்போகிறார்கள் என்பதை உணர்நது கொண்ட கிளாரா முசோலினியின் முன்னால் வந்து நின்று முதலில் என்னைச்சுடுங்கள் என்றாள். இயந்திர துப்பாக்கிகளால் புரட்சிக்காரர்கள் சரமாரியாகச் சுட்டார்கள். இருவர் உடல்களும் துளைக்கப்பட்டு ரத்த வெள்ளத்தில் மிதந்தன. முசோலினிக்கு உதவியாக இருந்த வேறு சிலரையும் சுட்டுக் கொன்றார்கள். முசோலினியின் உடலையும், மற்றவர்களின் உடல்களையும் புரட்சிக்காரர்கள் மிலான் நகருக்கு கொண்டு சென்றார்கள். அங்கு விளக்கு கம்பத்தில் தலைகீழாகத் தொங்கவிட்டார்கள். அன்று மாலை உடல்கள் இறக்கப்பட்டு அடையாளம் தெரியாத இடத்துக்கு கொண்டுச் செல்லப்பட்டு புதைக்கப்பட்டன.

வரலாற்றின் துண்ப நிகழ்வுகள்

2006-12-30T12:33:00.000+06:00

சதாம் தூக்கிலடப்பட்டார் செய்தி

வரலாற்றில் இப்படிப்பட்ட சம்பவங்கள் ஏன் ஏற்படுகின்றன

முன்பு வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் மற்றும் மருது சகோதரர்கள் மற்றம் பலர்

ஒவ்வொருவராக நாம் நினைவுபடுத்துவோம்

பூட்டோ தூக்கில் போடப்பட்டார்; கருணை காட்ட ஜியா மறுப்பு

பாகிஸ்தான் முன்னாள் பிரதமர் பூட்டோ, தூக்கில் போடப்பட்டார்.
அவரிடம் கருணை காட்டும்படி உலகத் தலைவர்கள் விடுத்த வேண்டுகோளை,
அதிபர் ஜியா நிராகரித்தார். தன் அரசியல் எதிரியை கொலை செய்ய உத்தரவிட்டதாகத் தொடரப்பட்ட வழக்கில், பூட்டோவுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

சூரியனை பார்க்கவில்லை

7 அடி அகலமும், 10 அடி நீளமும் உள்ள சிறையில் பூட்டோவை அடைத்து வைத்து இருந்தார்கள். இந்த அறைக்குள் சூரிய வெளிச்சமே தெரியாது. இதை பூட்டோவின் நெருங்கிய நண்பரான பிர்ஓடா என்பவர் பூட்டோவை சிறையில் சந்தித்துவிட்டு திரும்பிய பிறகு கூறினார். அவர் மேலும் கூறுகையில், "பூட்டோ உணவு எதையும் சாப்பிட வில்லை. தேன் மட்டும் சாப்பிடுகிறார். சில நேரம் காபி குடிக்கிறார். இதனால் பூட்டோ உடல் எலும்பு கூடு போல இருக்கிறது. முகச்சவரம் செய்யாததால் தாடி வளர்ந்து இருக்கிறது" என்று தெரிவித்தார்.

கண் கலங்கினார்

விசாரணைக்காக ஒருமுறை பூட்டோ கோர்ட்டுக்கு அழைத்து வரப்பட்டபோது கண் கலங்கியபடி காட்சி அளித்தார். "இந்த நாட்டுக்கு நான் எந்த தீமையும் செய்யவில்லை. என்னை சிறையில் சித்ரவதை செய்கிறார்கள்" என்று அவர் முறையிட்டார்.

பூட்டோவின் மன உறுதி

தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள் அதை ரத்து செய்யும்படி அதிபருக்கு கருணை மனு போட வாய்ப்பு இருக்கிறது. ஆனால் இதை பூட்டோ ஏற்கவில்லை. கருணை மனு தாக்கல் செய்தால், குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டதாக ஆகிவிடும். ஆகவே கருணை மனு தாக்கல் செய்யமாட்டேன்" என்று திட்டவட்டமாக கூறிவிட்டார். அதோடு தனது உறவினர்களும், நண்பர்களும் தனக்காக கருணை மனு கொடுக்கக்கூடாது என்றும் தடுத்துவிட்டார்.
ஆனால் பூட்டோவின் அக்காள் முனுவார் பூஸ்லாம் என்பவர் ஜியாவுக்கு கருணை மனு அனுப்பினார். அதனை கேள்விப்பட்ட பூட்டோ மிகவும் கோபம் அடைந்தார். சாகும் வரை அவர் தனது உறுதியில் இருந்து மாறவில்லை. தூக்கு மேடை ஏற அவர் அஞ்சவில்லை.

மனைவி மகள் கடைசி சந்திப்பு

பூட்டோவுக்கு 2 மனைவிகள். முதல் மனைவி பெயர் அமீர் பேகம். 2வது மனைவி பெயர் நசரத் இக்பாகனி. ஈரான் நாட்டைச் சேர்ந்தவர். பூட்டோவுக்கு 2 மகன்களும், 2 மகள்களும் இருந்தனர். மகன்கள் லண்டனில் தங்கி படித்து வந்தனர். பூட்டோ சிறையில் அடைக்கப்பட்டதும் மனைவி நசரத்தும், மகள் பெனாசிரும் தீவிர அரசியலில் ஈடுபட்டார்கள். இதனால் இந்த 2 பேரும் வீட்டுக்காவலில் வைக்கப்பட்டனர். தூக்கில் போடப்படுவதற்கு முன்தினம் பூட்டோவை கடைசி முறையாக வந்து பார்க்குமாறு பூட்டோவின் மனைவி நசரத், மகள் பெனாசிர் ஆகியோருக்கு பாகிஸ்தான் அரசாங்கம் கடிதம் அனுப்பியது. அதன்படி அவர்கள் 3.4.1979 அன்று சந்தித்தனர். இதற்காக இருவரும் போலீஸ் வேன் மூலம் சிறைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். வழக்கமாக பூட்டோவை சந்திக்க மணி நேரம் தான் கொடுக்கப்படும். ஆனால் இது கடைசி சந்திப்பு என்பதால் 3 மணி நேரம் ஒதுக்கப்பட்டது. பூட்டோவுடன் நசரத்தும், பெனாசிரும் 3 மணி நேரம் தங்கி இருந்தனர். சிறையில் இருந்து வெளியே வந்த இருவரையும் சந்திப்பதற்கு யாரையும் போலீசார் அனுமதிக்கவில்லை. போலீஸ் வேனுக்குள் இருந்த நசரத், பெனாசிர் இருவரும் கண்ணீர் விட்டு அழுது கொண்டு இருந்தனர். பூட்டோவை பார்க்கச்சென்ற குடும்பத்தினர் கதறி அழுதபோது, "எனக்காக யாரும் வருத்தப்படவேண்டாம். தூக்கு மேடை ஏற நான் பயப்படவில்லை" என்று பூட்டோ கூறினார்.

உலக நாடுகளை புறக்கணித்த ஜியா

பூட்டோவுக்கு தூக்குத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டதுமே அவர் உயிரைக் காப்பாற்ற உலக நாடுகள் பலவற்றின் தலைவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தனர். அவர்கள் அனுப்பிய கடிதங்களை அதிபர் ஜியா பார்க்கவே இல்லை. பாகிஸ்தானின் வெளிநாட்டு இலாகா அலுவலகத்திலேயே அந்த கடிதங்கள் வைக்கப்பட்டு இருந்தன. பூட்டோவுக்கு மரண தண்டனையை நிறைவேற்றுவதில் ஜியா குறியாக இருந்தார். பூட்டோ தூக்கிலிடப்படுவது உறுதி செய்யப்பட்டபின், செவ்வாய்க்கிழமை இரவும் சில வெளிநாட்டு தலைவர்கள் அவரை காப்பாற்ற முயற்சி செய்தனர். ரஷியா, சுவீடன், சீனா, ஐக்கிய அரபு எமிரேட் ஆகிய நாட்டுத் தலைவர்கள் கடைசி நிமிடத்தில் தூக்கு தண்டனையை தடுத்து நிறுத்த அவசர செய்திகளை அனுப்பி வைத்தனர். பிரான்சு ஜனாதிபதி அவசர தந்தி அனுப்பினார். ஆனால் அவைகள் எல்லாவற்றையுமே அதிபர் ஜியா அடியோடு புறக்கணித்துவிட்டு பூட்டோவை தூக்கில் போட்டார்.

தூக்கில் போடப்பட்டபோது பூட்டோவுக்கு 51 வயது தான்.

பூட்டோவை தூக்கில் போடப்பட்ட செய்தியையும் பாகிஸ்தான் உடனடியாக அறிவிக்கவில்லை. உடலை அடக்கம் செய்தபின்பு 30 நிமிடம் கழித்து பகல் 11.30 மணிக்கே ரேடியோ மூலம் அறிவித்தது.

இரவோடு இரவாக

பொதுவாக, சூரியன் உதிக்கும் நேரத்தில் தூக்குத்தண்டனை நிறைவேற்றப்படுவது வழக்கம். ஆனால் பூட்டோவை இரவோடு இரவாக தூக்கில் போட்டு உடலை விடிவதற்கு முன்பே சொந்த ஊருக்கு கொண்டுபோய் விட்டனர். உடல் கொண்டுபோகப்பட்ட விமானத்தில் ராணுவத்தின் காவல் பலமாக இருந்தது.

கடைசி நேரம்

தூக்கில் போடப்படுவதற்கு முன்னால் பூட்டோ குளிப்பதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டார்.
கடந்த சில வாரங்களாக அவர் சவரம் செய்து கொள்ள அனுமதிக்கப்படவில்லை. அதனால் தாடி வளர்ந்து இருந்தது. சவரம் செய்து கொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டார். பின்னர் உயிலில் கையெழுத்து போடும்படி அதிகாரிகள் கூறினார்கள். அதன்படி அவர் கையெழுத்துப் போட்டார்.

கைகளை கட்டினார்கள்

பிறகு, பூட்டோவின் கைகளை பின்புறமாக கட்டினார்கள். அதன் பின் பூட்டோ தூக்கு மேடைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். சிறை அதிகாரிகள், ஒரு ராணுவ அதிகாரி, ஒரு மாஜிஸ்திரேட்டு ஆகியோர் உடன் சென்றனர். இந்திய நேரப்படி அதிகாலை 2.30 மணிக்கு பூட்டோ தூக்கில் போடப்பட்டார்.

25 ரூபாய் கூலி

பூட்டோவை தூக்கில் போட்டவரின் பெயர் தாரா மஷியா. இவர் பாகிஸ்தானில் வசிக்கும் கிறிஸ்தவர். தூக்குப்போடுவதையே பரம்பரை தொழிலாக செய்து வந்தவர். அவருக்கு கூலியாக 25 ரூபாய் கொடுக்கப்பட்டது. அதிகாலை 4 மணிக்கு ஒரு ராணுவ லாரி சிறைச்சாலைக்குள் சென்றது. உடனடியாக பூட்டோ உடலை ஏற்றிக்கொண்டு விமான நிலையத்துக்கு சென்றது. பூட்டோ உடல், சிந்து மாநிலத்தில் உள்ள சுக்கூர் விமான நிலையத்துக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது. அங்கிருந்து தனி விமானத்தில் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட இருந்த இடத்துக்கு கொண்டு போகப்பட்டது.

தந்தைக்கு அருகில்

பூட்டோ உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடம், சிந்து நதிக்கரையில் உள்ளது. பூட்டோவின் தந்தை ஷாநவாஸ் உடல் இங்கு தான் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. அதற்கு பக்கத்திலேயே பூட்டோவின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. உடல் அடக்கம் நடந்த இடத்துக்கு முதல் மனைவி அமீர் பேகம் வந்திருந்தார். அவர் முஸ்லிம் சம்பிரதாயப்படி முகம் முழுவதையும் மூடி `பர்தா' அணிந்திருந்தார். உடல் அடக்கம் முடிந்ததும் உறவினர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

உலக தலைவர்கள் கண்டனம்

பூட்டோவை தூக்கில் போட்டதற்கு பல்வேறு நாட்டு தலைவர்கள் கண்டனம் தெரிவித்தனர்.

இங்கிலாந்து பிரதமர் கல்லகன் இதுபற்றி கூறியதாவது:

"பூட்டோவை தூக்கில் போட்டது குறித்து மிகவும் வருத்தப்படுகிறேன். பூட்டோவுக்கு மன்னிப்பு வழங்கும்படி 3 முறை வேண்டுகோள் விடுத்தேன். அதை அலட்சியம் செய்துவிட்டனர்."

இந்திரா காந்தி கூறியதாவது:

"இந்த செய்தி எனக்கு அதிர்ச்சியை தருகிறது. பூட்டோவை கொல்ல வேண்டாம் என்று உலக தலைவர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தார்கள். அதை ஜியா மதிக்காமல் நடந்து கொண்டார்.
பூட்டோவை தீர்த்துக்கட்டும் இந்த முடிவுக்கு சில வெளிநாட்டு சக்திகளும் காரணமாகும்.
பூட்டோவின் மனைவி நசரத்துக்கும், மகள் பெனாசிருக்கும் மற்றும் அவருடைய குடும்பத்தினருக்கும் என் ஆழ்ந்த அனுதாபத்தைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். 1972.ல் சிம்லாவில் பெனாசிர் என்னை சந்தித்து உரையாடியதை நினைத்து கண் கலங்குகிறேன்.
பாகிஸ்தான் மக்களுக்கும் என் துயரத்தை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்."

இவ்வாறு இந்திரா காந்தி கூறியிருந்தார்.

43 வது ஆண்டு நினைவு அஞ்சலி

2006-12-24T10:03:00.000+06:00

புயலால் அழிந்த தனுஷ்கோடியில் 43 வது ஆண்டு நினைவு அஞ்சலி

1964_ம் ஆண்டு டிசம்பர் 23_ந்தேதி, தென் தமிழ்நாட்டை பயங்கர புயல் தாக்கியது. அப்போது தனுஷ்கோடி கடலில் மூழ்கிவிட்டது. 1,500 பேர் பலியானார்கள்.

தமிழ்நாட்டில் பல்வேறு சமயங்களில் பெரும் புயல் வீசியிருக்கிறது. எனினும், 1964 டிசம்பரில் வீசிய புயல், வரலாறு கண்டறியாத அளவுக்கு பயங்கரமாக இருந்தது.

கடல் புகுந்தது

மதுரை, ராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில், பேய் மழையுடன் புயல் வீசியது. ராமேசுவரத்தில், புயலின் வேகம் கடுமையாக இருந்தது.

புயல் காரணமாக, கடலில் அலை பயங்கரமாக இருந்தது. தென்னை மர உயரத்துக்கு அலைகள் சீறிப்பாய்ந்து கரையில் மோதின. திடீர் என்று கடல் பொங்கி, ராமேசுவரம் தீவில் உள்ள, தனுஷ்கோடிக்குள் புகுந்தது.

1,000 பேர் சாவு

அந்த சமயத்தில், தனுஷ்கோடி ரெயில் நிலையத்திலும், சுங்க இலாகா பரிசோதனை நடைபெறும் இடத்திலும் சுமார் ஆயிரம் பேர்கள் இருந்தனர்.

அவர்களில் 500 பேர் செத்திருக்கவேண்டும் என்று முதலில் வந்த தகவல்கள் கூறின. ஆனால், தனுஷ்கோடி அடியோடு அழிந்து, கடலில் மூழ்கி விட்டதால், சாவு எண்ணிக்கை 1,000_க்கு மேல் இருக்கும் என்று பின்னர் மதிப்பிடப்பட்டது.

பாம்பன் பாலம் நாசம்

தமிழ்நாட்டில் உள்ள மண்டபம் என்ற இடத்தையும், ராமேசுவரம் தீவையும் இணைப்பது "பாம்பன் பாலம்." இது கடலில் அமைக்கப்பட்டது. கப்பல் வரும்போது, இந்தப்பாலம் இரண்டாகப் பிரிந்து, கப்பலுக்கு வழிவிடும்.

இந்த அதிசயப் பாலம், பலத்த சேதம் அடைந்தது.

ரெயில் மூழ்கியது

புயல் வீசுவதற்கு முன், ராமேசுவரத்தில் இருந்து, தனுஷ்கோடிக்கு ஒரு ரெயில் புறப்பட்டுச் சென்றது.

தனுஷ்கோடியை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, பலத்த மழையுடன் சூறாவளி வீசியது. உடனே ரெயில் நிறுத்தப்பட்டது.

எனினும் சற்று நேரத்தில் கடல் பொங்கி, தனுஷ்கோடியை விழுங்கியபோது, ரெயிலும் கடலில் மூழ்கியது.

ரெயிலில் 115 பேர் பயணம் செய்தனர். அவர்கள் அவ்வளவு பேரும் கடலில் மூழ்கி பலியாகி விட்டார்கள் என்று, அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

40 மாணவர்கள் பலி

குஜராத் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த 40 கல்லூரி மாணவர்கள், ராமேசுவரத்துக்கு உல்லாசப் பயணம் வந்திருந்தனர்.

கடலில் மூழ்கிய ரெயிலில் அவர்கள் பயணம் செய்தனர் என்ற தகவல் பின்னர் தெரியவந்தது. அந்த 40 பேரும் கடலில் மூழ்கி இறந்து விட்டார்கள்.

கட்டிடங்கள் இடிந்தன

தனுஷ்கோடியில் இருந்த பெரிய கட்டிடங்கள் இடிந்து விழுந்தன. பெரும்பாலான வீடுகளும், கட்டிடங்களும் கடலுக்குள் மூழ்கிவிட்டன.

தந்தி, டெலிபோன் கம்பங்கள் சாய்ந்து விழுந்து விட்டதால், ராமேசுவரம் தீவுக்கும், வெளி உலகத்துக்கும் இடையே தகவல் தொடர்புகள் அனைத்தும் துண்டிக்கப்பட்டு விட்டன. இதனால் சேதத்தின் முழு விவரங்களும் உடனடியாக சென்னைக்குத் தெரியவில்லை.

மக்கள் தவிப்பு

கடலுக்குள் மூழ்கி பலியாகாமல் உயிர் தப்பியவர்கள், மணல் திட்டுகளில் தவித்தனர்.

அவர்களைக் காப்பாற்ற கப்பல்கள், மோட்டார் படகுகள், "ஹெலிகாப்டர்" விமானங்கள் அனுப்பப்பட்டன.

விமானத்தில் குடிதண்ணீர்

ராமேசுவரம், தனுஷ்கோடி பகுதிக்கு முன்பு ரெயில் மூலம்தான் குடிநீர் அனுப்பப்பட்டு வந்தது. புயல்_மழை வீசியதைத் தொடர்ந்து அங்கு குடிநீரே இல்லாமல் போய்விட்டது.

உயிர் தப்பியவர்கள், குடிக்கத் தண்ணீர் இன்றி தவித்தனர். அவர்களுக்காக ஹெலிகாப்டர் விமானத்தில் தண்ணீர் அனுப்பப்பட்டது. விமானத்தில் இருந்து சாப்பாடு பொட்டலங்களும் போடப்பட்டன.

உயிர் பிழைத்தவர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்க, மதுரையில் இருந்தும், மற்ற இடங்களில் இருந்தும் ராமேசுவரத்துக்கும் டாக்டர்கள் அனுப்பப்பட்டனர்.

"சாரதா" என்ற கப்பல், தனுஷ்கோடிக்குச் சென்று 135 பேர்களை காப்பாற்றியது. அவர்கள், மண்டபத்திற்கு கொண்டு வரப்பட்டு, கரையில் இறக்கி விடப்பட்டனர்.

தனுஷ்கோடி பகுதியில் வெள்ளம் வடிவதற்கு 4 நாட்கள் ஆயின. கடற்கரையில் எங்கு பார்த்தாலும், பிணங்கள் குவியல் குவியலாகக் கிடந்தன.

அதிசய பாலம்

புயல்_கடல் கொந்தளிப்பால் சேதம் அடைந்த பாம்பன் பாலம், வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்தது. இதை, 1914_ம் ஆண்டில், தென் இந்திய ரெயில்வே தலைமை என்ஜினீயராக இருந்த ஒசன்சே என்ற வெள்ளைக்காரர் அமைத்தார்.

இந்தப்பாலம் கட்டப்படுவதற்கு முன்னால், தமிழ்நாட்டில் இருந்து படகு மூலம்தான் ராமேசுவரத்துக்கு போகவேண்டி இருந்தது.

6 ஆயிரம் அடி

இந்தப்பாலம் 6,700 அடி நீளம் கொண்டது.

இதை அமைக்க 2,600 டன் இரும்பு செலவாயிற்று. கட்டி முடிக்க 1 ஆண்டு பிடித்தது.

முன் காலத்தில், ராமேசுவரம் தனித்தீவாக இருக்கவில்லை. தமிழ்நாட்டுடன் சேர்ந்தே இருந்தது.

1573_ம் ஆண்டில் பெரும் புயல் அடித்து, கடல் கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது. அப்போது ராமேசுவரம் பகுதி துண்டிக்கப்பட்டு தனித்தீவாக மாறிவிட்டது. அதன்பின், பாம்பன் பாலம் கட்டப்படுகிறவரை, படகு மூலமாகவே மக்கள் ராமேசுவரம் போய் வந்தார்கள்.

பிணங்களை கழுகுகள் தின்றன

தனுஷ்கோடிக்கு நேரில் சென்ற "தினத்தந்தி" நிருபர் தெரிவித்த தகவல் வருமாறு:-

"நானும், என் நண்பர்களும் உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு தனுஷ்கோடிக்கு சென்றோம். பல இடங்களில் நீந்திச் சென்றோம்.

கடலில் மூழ்கிய ரெயிலில் 300 பேர் இருந்ததாக தெரியவருகிறது. அவ்வளவு பேரும் பலியாகிவிட்டார்கள். என்ஜினுக்கு கீழே டிரைவரின் பிணம் கிடந்தது.

கடலில் பிணங்கள் மிதக்கின்றன. நாங்கள் 50 பிணங்கள் வரை எண்ணினோம். பிணங்களை கழுகுகள் கொத்தித்தின்ற கோரக்காட்சியைக் கண்டு மனம் பதறியது. எங்கு போனாலும் பிண நாற்றம் தாங்க முடியவில்லை.

1,000 பேருக்கு மேல்

தனுஷ்கோடியில் வசித்த சுமார் 2 ஆயிரம் பேரில், பாதிக்கு மேற்பட்டவர்கள் பலியாகிவிட்டார்கள். உயிர் தப்பியவர்கள் கதறி அழுவதைப் பார்க்கும்போது, நெஞ்சம் உருகுகிறது.

சோறு, தண்ணீர் இல்லாமல் தவிக்கிறார்கள். பலர் குடும்பத்தோடு ராமேசுவரத்தை நோக்கி நடந்து செல்கிறார்கள்.

ராமேசுவரம் தெருக்களில் உடைந்த படகுகள் கிடக்கின்றன. மழையில் உடைமைகள் அனைத்தையும் இழந்த ஒருவர், கட்டிக்கொள்ள வேட்டி இல்லாமல், இறந்து போன தன் மனைவியின் சேலையால் உடம்பை மூடி மறைத்துக்கொண்டு அழுத காட்சி கல் மனதையும் கரையச் செய்வதாய் இருந்தது."

இவ்வாறு நிருபரின் செய்தியில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

குழிகளில் பிணங்களை புதைத்தனர்

இறந்தவர்களில் அடையாளம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவர்களின் முதல் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டது. அதில் 100 பெயர்கள் அடங்கியிருந்தன.

அடையாளம் தெரியாத, அழுகிப்போன பிணங்களை பெரிய குழிகளைத் தோண்டி புதைத்தார்கள். 28_ந்தேதி வரை 150 பிணங்கள் புதைக்கப்பட்டன.

இலங்கையிலும் சேதம்

தனுஷ்கோடியை புயல் தாக்கிய அதே நேரத்தில், இலங்கையின் வடக்கே, தலைமன்னார், யாழ்ப்பாணம் ஆகிய பகுதிகளில் பயங்கரப்புயல் வீசியது. (இந்தப் பகுதிகளில் தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வசிக்கிறார்கள்.)

தலைமன்னார் பகுதியில் 1,500 பேர் இறந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இவர்களில் பலருடைய பிணங்கள் கடலில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு, தமிழ்நாட்டின் கரை ஓரப்பகுதிகளில் ஒதுங்கிக் கிடப்பதாக இலங்கை அரசாங்கம் அறிவித்தது.

ராணி துயரம்

தனுஷ்கோடியில் கடும் புயல் வீசி, கடல் கொந்தளிப்பில் நூற்றுக்கணக்கான பேர் பலியான செய்தி அறிந்து, இங்கிலாந்து ராணி எலிசபெத் துயரம் அடைந்தார். ஜனாதிபதி ராதாகிருஷ்ணனுக்கு அனுதாப செய்தி அனுப்பினார்.

ஜெமினி - சாவித்திரி தப்பினார்கள்

புயல் வீசிய நேரத்தில் நடிகர் ஜெமினிகணேசனும், சாவித்திரியும் ராமேசுவரத்துக்கு சென்றிருந்தார்கள்.

அவர்கள் என்ன ஆனார்கள் என்பதே தெரியாமல் இருந்தது. இதனால் ரசிகர்கள் பெரிதும் பதற்றமும், பரபரப்பும் அடைந்தனர்.

சாவித்திரியும், ஜெமினிகணேசனும் அதிசயமாக உயிர் தப்பிய தகவல், மறுநாள்தான் தெரிய வந்தது.

காமராஜ் மதிய உணவு திட்டம்

2006-12-12T20:22:00.000+06:00

.காமராஜர் கொண்டு வந்த மதிய உணவு திட்டம் தமிழ்நாட்டில் நடந்த கல்விப்புரட்சி

காமராஜர் "கல்வி வள்ளல்" என்றும், "கல்விக்கண் திறந்த வர்" என்றும் புகழப்படுவதற்குக் காரணம், 1956-ம் ஆண்டு அவர் கொண்டு வந்த மதிய உணவுத் திட்டமாகும்.

1955-ம் ஆண்டு மார்ச் 27-ந்தேதி சென்னை பூங்கா நகர் மெமோரியல் மண்டபத்தில், "சென்னை மாகாண தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர்கள் மாநாடு" நடந்தது. அந்த மாநாட்டைத் தொடங்கி வைக்க முதல்-அமைச்சர் காமராஜர் வந்திருந்தார். அவர் அருகில் கல்வி இலாகா டைரக்டர் நெ.து.சுந்தரவடி வேலு அமர்ந்திருந்தார்.

தொடக்கப் பள்ளிக் கூடங்களில், ஏழைக்குழந்தைகள் அனைவருக்கும் இலவச மதிய உணவு வழங்கினால் எவ்வளவு செலவாகும் என்று, சுந்தர வடிவேலுவிடம் காம ராஜர் விசாரித்தார்.

"தொடக்கப்பள்ளி களில் 16 லட்சம் பேர் படிக்கிறார்கள். அவர் களில் ஐந்து லட்சம் பேருக்கு மதிய உணவு கொடுக்க குறைந்த பட்சம் ஒரு கோடி ரூபாய் செலவாகும்" என்று சுந்தரவடிவேலு கூறினார்.

மாநாட்டில் காமராஜர் பேசுகையில், மதிய உணவு திட்டத்தை கொண்டு வரப்போவதாக அறிவித்தார்.

அவர் கூறியதாவது:-

"தமிழ்நாட்டில் ஒவ்வொரு ஊரிலும் தொடக்கப்பள்ளி அமைக்கவேண்டும்.

பள்ளிக்கூடம் இருக்கிற ஊர்களில் கூட, எல்லாக் குழந்தைகளும் படிக்கப்போவது இல்லை. ஏழைப்பையன்களுக்கும், பெண்களுக்கும் வயிற்றுப்பாடு பெரும்பாடாக இருக்கிறது. ஒருவேளை கஞ்சி கிடைத்தால் போதும் என்று, ஆடு, மாடு மேய்க்கப்போய், தங்கள் எதிர்காலத்தைப் பாழாக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

அவர்களைப் பள்ளிக்கூடங்களுக்கு வரச்செய்வது முக்கியம். அதற்கு, ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு மதிய உணவு வழங்கவேண்டும்.

இதற்கு, தொடக்கத்தில் ஒரு கோடி செலவாகும். சில ஆண்டுகளில் மூன்று கோடி, நான்கு கோடி கூட ஆகும். நம் பிள்ளைகளின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு இது பெரிய பணம் அல்ல.

தேவைப்பட்டால் அதற்காக தனி வரி கூட போடலாம்."

இவ்வாறு காமராஜர் கூறினார்.

அமைச்சரவை ஆலோசனை

மதிய உணவு திட்டம் பற்றி, அமைச்சரவை கூட்டத்தில் ஆலோசிக்கப்பட்டது.

வருவாய்த்துறை செயலாளர் பல ஆட்சேபனைகளையும், சந் தேகங்களையும் எழுப்பினார். அதற்கெல்லாம் காமராஜர் பொறுமையாக பதிலளித்தார்.

முடிவில் சத்துணவு திட் டத்தை அமுல் நடத்துவது என்றும், முதலில் எட்டைய புரத்தில் தொடங்குவது என்றும் முடிவு செய்யப்பட்டது.

அதன்படி, பாரதியார் பிறந்த எட்டையபுரத்தில், முதன் முதலாக மதிய உணவுத் திட்டம் தொடங்கப்பட்டது. திட் டத்தைத் தொடங்கி வைத்துப் பேசுகையில் காமராஜர் கூறிய தாவது:-

"அன்னதானம் நமக்குப் புதிதல்ல. இதுவரை வீட்டுக்கு வந்தவர்களுக்கு உணவு அளித் தோம். இப்போது பள்ளிக் கூடத்தைத் தேடிச்சென்று சோறு போடுகிறோம். இதன் மூலம் உயிர் காத்த புண்ணியம், படிப்பு கொடுத்த புண்ணியம் இரண்டும் சேரும்.

எல்லோருக்கும் கல்விக் கண்ணைத் திறப்பதை விட, எனக்கு முக்கியமான வேலை வேறு இல்லை. எனவே, மற்ற எல்லா வேலைகளையும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, ஊர்வலமாக வந்து பகல் உணவு திட்டத்திற்கு பிச்சை எடுக்க சித்தமாக இருக்கிறேன்."

இவ்வாறு காம ராஜர் கூறியபோது, கூட்டத்தினர் பலமாக கைதட்டி ஆர வாரம் செய்தனர்.

15 லட்சம் பேர்

1956-ல் தொடங்கப்பட்ட மதிய உணவுத்திட்டத்தின் மூலம் 29,017 பள்ளிகளில் மதிய உணவு அளிக்கப்பட்டது.

15 லட்சம் மாணவர்கள் பயன் அடைந்தார்கள்.

பள்ளிச் சீரமைப்பு மாநாடுகள் நடத்தி, அதன் மூலம் ரூ.6 கோடி வசூலிக்கப்பட்டது. இந்த பணத்தைக் கொண்டு, மாணவர்களுக்கு கரும்பலகை, சீருடை ஆகியவை வழங்கப்பட்டன.

மதிய உணவு திட்டத்துடன் காமராஜர் நிற்கவில்லை. கிராமம் தோறும் பள்ளிகள் தொடங்கினார். பள்ளிக்கூடம் இல்லாத ஊரே இல்லை என்ற நிலைமை ஏற்பட்டது.

1954-ல் இருந்த தொடக்கப்பள்ளிகள் எண்ணிக்கை 21 ஆயிரம். இது 1962-ல் 30 ஆயிரமாக உயர்ந்தது. மாணவர்கள் எண்ணிக்கை 29 லட்சத்தில் இருந்து 42 லட்சமாக உயர்ந்தது.

இதேபோல் 1954-ல் இருந்த உயர்நிலைப்பள்ளிகள் 2,012. இது 1964-ல் 2,163 ஆக உயர்ந்தது. மாணவர்கள் எண்ணிக்கை 4 லட்சத்து 98 ஆயிரத்தில் இருந்து 10 லட்சத்து 98 ஆயிரமாக அதிகரித்தது.

இலவச கல்வி

எஸ்.எஸ்.எல்.சி. வரை இலவச கல்வித் திட்டத்தை 1960-ல் காமராஜர் கொண்டு வந்தார்.

ஆண்டு ஒன்றுக்கு ரூ.1,200-க்கு குறைவாக வரு மானம் உள்ள குடும்பத்தின் மாணவனுக்கு இலவச கல்வி அளிக்கப்பட்டது. இந்த வருமான உச்ச வரம்பு பின்னர் ரூ.1,500 ஆக உயர்த்தப்பட்டது.

1962-ம் ஆண்டில், "வரு மான உச்ச வரம்பு இன்றி எல்லோருக்கும் இலவச கல்வி" என்று காமராஜர் அறிவித்தார்.

1963-ம் ஆண்டு, அரசாங்கத்தின் ஒரு ஆண்டு மொத்த செலவே ரூ.127 கோடியே 19 லட்சம்தான். அதில் கல்விக்கு ரூ.27 கோடியே 58 லட்சம் ஒதுக்கப்பட்டது.

காமராஜர் பேச்சு

டிஸ்கவரி ஓடத்தில் இந்திய பெண்

2006-12-11T09:21:00.000+06:00

வினாயகர் சிலை கீதை புத்தகத்துடன் வின்னில் சென்றார் சுனிதா

கேப் கெனவரல்: இரண்டு நாள் தாமதத்திற்கு பிறகு "டிஸ்கவரி' விண்கலம் வெற்றிகரமாக விண்ணில் பாய்ந்தது. இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த சுனிதா வில்லியம்ஸ் உட்பட ஏழு விஞ்ஞானிகள் அதில் பயணம் மேற்கொண்டுள்ளனர். சர்வதேச விண்வெளி மையத்திற்குச் செல்லத் தயாராக இருந்த "டிஸ்கவரி' விண்கலம் வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தப்பட்டது. கடந்த வியாழன் அன்று இதற்கான "கவுன்ட் டவுன்' துவக்கப்பட்டது. ஆனால், மோசமான வானிலை காரணமாக குறிப்பிட்ட நேரத்தில் "டிஸ்கவரி'யை செலுத்த முடியவில்லை.

இரண்டு நாள் தாமதத்திற்குப் பின், இந்திய நேரப்படி காலை 7.17 மணியளவில், அமெரிக்காவிலுள்ள புளோரிடா மாகாணத்தில், கென்னடி விண்வெளி மையத்தில் இருந்து "டிஸ்கவரி' விண்கலம் வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தப்பட்டது. புறப்பட்ட சில நிமிடங்களில் விண்கலத்தில் இணைக்கப்பட்ட "ராக்கெட் பூஸ்டர்கள்' வெற்றிகரமாக தனித்தனியே பிரிந்தன. ரூ.50 கோடி மதிப்பிலான சர்வதேச விண்வெளி மைய கட்டுமான பொருட்கள் இதில் கொண்டு செல்லப்படுகின்றன. இந்த விண்கலத்தில் இந்திய வம்சாவளி பெண் சுனிதா வில்லியம்ஸ்(41), ஸ்வீடன் நாட்டின் முதல் விண்வெளி வீரர் மார்க் போலன்ஸ்கி, கிரிஸ்டர் பக்லசெங், வில்லியம் டெபலைன், ராபர் குர்ஹம், நிகோலஸ் பேட்ரிக், ஜான் ஹிக்கிங்பாதம் ஆகிய ஏழு பேர் பயணம் செய்கின்றனர். சுனிதா வில்லியம்ஸ் உள்ளிட்ட ஐந்து பேர் முதன் முறையாக விண்வெளி பயணம் செய்கின்றனர்.

விண்வெளி மையத்தில் புதிய மின்சாதன உபகரணங்களை இணைப்பது, பழுது பார்த்தல் மற்றும் கட்டமைப்பு பணிகளை இவர்கள் மேற்கொள்ள உள்ளனர். சுனிதா வில்லியம்ஸ் தவிர மற்ற விஞ்ஞானிகள் வரும் 21ம் தேதி "டிஸ்கவரி' விண்கலம் மூலம் பூமிக்கு திரும்ப திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச விண்வெளி மையத்தில் உள்ள ஜெர்மனி விஞ்ஞானி தாமஸ் ரெய்டருக்கு பதிலாக சுனிதா வில்லியம்ஸ் ஆறு மாதம் அங்கு தங்கியிருந்து, கட்டுமான பணிகளில் ஈடுபடுகிறார்.

கடந்த 2003ம் ஆண்டு விண்ணில் செலுத்தப்பட்ட "கொலம்பியா' விண்கலம், தரையிறங்குவதற்கு முன்னதாக அதன் வெளிப்புற பகுதியிலிருந்து ஒரு தகடு கழன்று விழுந்ததால், வெப்பம் தாங்காமல் விண்கலம் வெடித்து சிதறியது. இந்த சம்பவத்தில் இந்தியவில் பிறந்த கல்பனா சாவ்லா உள்ளிட்ட ஏழு விஞ்ஞானிகள் உயிரிழந்தனர். இந்த சம்பவத்திற்கு பிறகு மூன்று முறை விண்கலங்களை "நாசா' அனுப்பியுள்ளது. ஆனால், அந்த விண்கலங்கள் அனைத்தும் பாதுகாப்பு கருதி பகல் நேரத்திலேயே விண்ணில் செலுத்தப்பட்டன. தற்போது நான்கு ஆண்டுகளுக்கு, மீண்டும் இரவு நேரத்தில் "டிஸ்கவரி' விண்கலம் செலுத்தப்பட்டுள்ளது. கல்பனா சாவ்லாவை தொடர்ந்து விண்வெளிக்கு பயணம் செய்யும் இரண்டாவது இந்திய வம்சாவளி வீராங்கனை என்ற பெருமையை சுனிதா வில்லியம்ஸ் பெற்றுள்ளார்.

"டிஸ்கவரி' புறப்படுவதற்கு சற்று முன்னதாக சுனிதா வில்லியம்ஸ் கூறுகையில்,""தற்போது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக உள்ளேன். நீண்ட காலத்திற்கு பிறகு இந்த வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. விண்வெளியில் நடக்க இருப்பது இதுவே முதல் அனுபவம். விண்வெளியில் இருந்தபடி பூமியை பார்ப்பதில் ஆவலாக உள்ளேன். அது வியக்கத்தக்க காட்சி,'' என்றார். கல்பனா சாவ்லா அரியானா மாநிலத்தில் பிறந்து பின்பு அமெரிக்காவில் குடியேறியவர். ஆனால், சுனிதா வில்லியம்ஸ் அமெரிக்காவிலேயே பிறந்து வளர்ந்த இந்திய வம்சாவளி பெண் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது
தினமலர்

முல்லை பெரியாறு

2006-11-18T21:06:00.000+06:00

இந்த அணையைப்பற்றி இப்பொழுது தமிழக கேரளஅரசுகள் விவாதிக்கிறார்களே அந்த அணையை கட்டியவர் யார் தெரியுமா?

கர்னல் பென்னி குக்:
21ம் நூற்றாண்டின் அசாத்திய மாகத் தெரிகிற நதி நீர் இணைப்பை 1895ல் நிகழ்திக் காட்டியவர் ஆங்கிலேய எஞ்சினியர் கர்னல் பென்னி குக். பெரும் சவால்களுக்கு இடையில் கேரளா நோக்கிப் பாய்ந்து கடலில் வீணான முல்லை - பெரியாறு நதிகளின் உபரி நீரை தமிழகத்தை நோக்கித்திருப்பிவிட்டார். இந்த அணை பல முறை நதிநீர் ஓட்டத்தால் தகர்க்கப்பட்டது. ஆங்கிலேய அரசு திட்டத்தைக் கை விட்டது. ஆனால் இங்கிலாந்தில் உள்ள வீடு, உடமைகளை விற்று சொந்த முயற்சியால் அணையைக் கட்டினார் குக். அணையிலிருந்து சுரங்கம் அமைத்து முல்லை பெரியாறின் உபரிநீரை வைகை நதியில் பாயச்செய்தார்.

நன்றி இந்தியா டுடே

நெல் வயல் அழிப்பு

2006-11-11T21:54:00.000+06:00

பன்னாட்டு கம்பெனி மாதிரி நெல் வயல் அழிப்பு கோவை அருகே விவசாயிகள் ஆவேசம் அதிரடி

கோவை அருகே பன்னாட்டு கம்பெனி சார்பில் பயிரிடப்பட்டிருந்த பி.டி. நெல் மாதிரி வயலை நூற்றுக்கணக்கான விவசாயிகள் திரண்டு சென்று அழித்தனர்.

பாரம்பரிய விவசாய பயிர்ரகங்களுக்கு மாற்றாக மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகளை உலகம் முழுவதும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அறிமுகப்படுத்தி வருகின்றன. மரபணு மாற்றப் பட்ட பி.டி. பருத்திரகத்தை மகாராஷ் மகாராஷ்ட்டிர மாநிலத்தைச் சேர்ந்த மாகிகோ நிறுவனம் அமெரிக்காவின் மான்ஸாண்டோ நிருவனத்துடன் இணைந்து அறிமுகப்படுத்தியது.

பி.டி. ரகங்களை நோய்கள் மற்றும் பூச்சிகள் தாக்காது. சாதாரண ரகங்களை விட 3 மடங்கு அதிய விளைச்சலை தரக்கூடியது என்று கூறப்பட்டாலும், மரபணு மாற்றப்பட்ட ரகங்களில் உள்ள விஷத்தன்மை சுற்றுச்சூழலுக்கு கேடு விளைவிக்கிறது என்றும். மனிதஉடலு:க்கும், மற்ற உயிரினங்களுக்கும் தீங்கு விளைவிக்கிறது என்றும் கூறி, உலகம் முழுவதும் இதற்கு எதிர்ப்ப கிளம்பி வருகிறது.

பி.டி. ரக பயிர்களில் விவசாயிகள் விதை உற்பத்தி செய்ய முடியாது என்பதால் ஒவ்வொரு முறையும் விதைகம்பெனிகளிடம் இருந்தே வாங்க வேண்டிய சூழ் நிலைக்கு விவசாயிகள் தள்ளப்படுகின்றனர். தொடர்ந்து பி.டி.ரகங்களை பயிரிட்டால் பாரம்பரிய விதைகள் அழிந்து, அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளைச் சேர்ந்த பன்னாட்டு கம்பெனிகளை சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு விடுவோம் என்று விவசாய அமைப்புகள் குற்றம் சாட்டி வருகின்றன.

இந்நிலையில் மான்ஸாண்டோ நிறுவனம் அறிமுகப் படுத்திய பி.டி.ரக பருத்தியை பயிரிட்ட ஆந்திர விவசாயிகள் எதிர்பார்த்த அளவு லாபம் கிடைக்காமல் பெரும் நஷ்டமடைந்து தற்கொலைக்கு தள்ளப்பட்டனர். பல விவசாயிகள் இழப்பீடு கோரி விதை கம்பெனனிகள் மீது வழக்குத் தொடர்ந்துள்ளனர்.

ஆனால் இதை கண்டுகொள்ளாமல் மான்ஸண்டோ நிறுவனமும், மாகிகோ நிறுவனமும் இணைந்து இப்போது மரபணு மாற்றபட்ட பி.டி.நெல்ரகங்கள் குறித்த ஆராய்சியில் ஈடு பட்டு வருகின்றன.

இதற்காக உத்திரபிரதேசம், மகாராஷ்ட்டிரா, குஜராத், சட்டிஸ்கர்,அரியானா,மேற்கு வங்கம், தமிழகம் ஆகிய இடங்களில் மாதிரி வயல்களை அமைத்து பி.டி. நெல்பயிரிட்டுள்ளனர். இதற்கு விவசாய அமைப்புகளும், சுற்றுச்சூழல் அமைப்பகளும் கடும்ம எதிர்ப்பு தெரிவித்து வருகின்றன.

கடந்தசில தினங்களுக்கு முன்பு அரியானா மாநிலத்தில் ராம்புரா என்ற கிராமத்தில் பயிரிடப்பட்டிருந்த பி.டி. நெல்வயலை ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகள் திரண்டு சென்று அழித்தனர்.

இந்நிலையில் கோவை மாவட்டத்தில் ஆலாந்துறை அருகேயுள்ள ராமநாதபுரம் கிராமத்தில் 500க்கும் அதிகமான விவசாயிகள் திரண்டு, ரங்கராஜ் தோட்டத்தில் மாதிரி வயலில் இருந்த பி.டி. நெல் பயிர்களை பறித்து எறிந்தனர்.

சரியாக 30 நிமிடங்களில் பயிர்களை எல்லாம் அழித்தனர். இதில், உழவர் உழைப்பாளர் கட்சித்தலைவர் செல்லமுத்து, தமிழக பசுமை இயக்க தலைவர் ஜீவானந்தம் ஆகியோரும் பங்கேற்றனர். இந்த திடீர் போராட்டத்தால் அப்பகுதியில் பெரும் பரபரப்பு ஏற்பட்டது.

இத்திட்டம் நரசிம்மராவ் காலத்திலேயே ஆலோசிக்கட்டது அப்போதுஎதிர்ப்பு கிளம்பியது

எம்.கே.டி. பாகவதர்

2006-11-01T21:03:00.001+06:00

இன்று இவரது நினைவு நாள்
ஆன்மீகம்
http://aanmeekam.blogspot.com/2006/03/blog-post_21.html
ஆகத்தியர்
http://groups.yahoo.com/group/agathiyar/message/41122

அம்பிகாபதி சற்றே சரிந்தே

அசோக்குமார்

சிவகவி

கரிதாஸ்

ஆனையூர் பெயர் வரக்காரணம்

2006-10-20T21:54:00.000+06:00

மதுரை மாவட்டம் உசிலம்பட்டி வட்டம், பொட்டுலுப்பட்டிக்கு வடக்கே இருக்கும் ஆனையூர், என்ற பெயர் வரக்காரணம். இங்கு மிகப் பழமை வாய்ந்த சோழர்கள் காலத்து சிவன் கோவில் இருந்து வருகிறது. இந்தச் சிவலிங்கம் சுயம்புலிங்கமாக இருக்கிறார். இந்த சிவனை, ராசராச சோழமன்னரின் முன்னோர்கள் வந்து வணங்கியும் இருக்கிறார்கள். ஆதிகாலத்தில் இந்த ஊரின் பெயர் திருக்குறள் முல்லூர், அப்போது இங்கு இருந்து வரும் சிவனுடைய பெயர் அக்கினி ஈஸ்வரர் என்றும் திருக்குறமுல்லூர் தேவர், என்று அழைக்கப்பட்டு வந்தன. இந்தக் கோவில் வரலாறு திருவிளையாடல் புராணத்தில் இரண்டாவது பாடலாகவும் இருக்கிறது.

துர்வாச முனிவர், சிவ பூசை செய்து இந்தப் பூசையினால் கிடைத்த தாமரை மலரை; தேவலோகத்தில் ஐராவத்தின் (யானை) மேல் அமர்ந்து தேவர்கள் படைசூழ பெரும் ஆரவாரத்துடன் வரும் தேவேந்திரனிடம் துர்வாச முனிவர் தாமரை மலரை கொடுத்தார். அந்த மலரை இந்திரன் மிக சாதாரணமாக வாங்கி அவருடைய வாகனமான ஐராவதத்தின் தலை மீது வைத்து விட்டார். அந்த மலரை யானை தன் துதிக்கையால் கீழே தள்ளி விட்டு தனது காலால் மிதித்து விட்டது. இதைப் பார்த்த முனிவர் கோபம் அடைந்து ஐராவதம் இன்றிலிருந்து நான்கு கொம்புகளுடன் காட்டு யானையாகக் கடவது என்று சாபம் கொடுத்து விட்டார். உடனே ஐராவதம் முனிவரை வணங்கி எனக்கு சாப விமோசனம் எப்போது என்று கேட்க, முனிவர் மனம் உருகி நீ நூறு ஆண்டுகள் காட்டுக்குள் அனாதியாக திரிந்து உன் சுய உருவம் பெறுவாய் என்று கூறிவிட்டார்.

இது நூறு ஆண்டுகள் முடிந்து,திருக்குறள் முல்லூரில் வந்து அக்கினி ஈஸ்வரர் என்ற சிவனை, தாமரைக்குளத்து நீர் கொண்டு தினசரி பூசை நடத்தி வழிபட்டு வந்தது. இந்தப் பூசையை மெச்சி, ஈஸ்வரர் காட்சி தந்து உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று யானையிடம் கேட்கிறார். இதற்கு யானை என்னை உங்கள் ரதத்தில் இருக்கும் எட்டு யானைகளோடு ஒன்பதாவது யானையாக சேர்க்க வேண்டுகிறேன் என்று கேட்டது . இதைக் கேட்ட சிவபெருமான் இந்திரன் எனக்கு மிக வேண்டியவன். அதனால் நீ அவனிடமே ஐராவதமாக சென்று சேர்ந்து கொள்வாய் என்று வரம் தந்தார். யானையாக இருந்து வரம் பெற்ற ஐராவதம் உருவம் பெற்று இந்தினிடம் போய் சேரந்தது. யானையாக இருந்து சிவனை வணங்கியதால் ஆனையூர் என்று ஊர் பெயரும் வரத்தால் ஐராவதம் உருவம் பெற்றதால் ஐராவத ஈஸ்வரர் என்ற பெயர் சிவனுக்கு இப்போது,

இந்த ஐராவத ஈஸ்வரர் ஆலயம் மேற்கு பார்த்து இருக்கிறது. கோவிலுக்குள், அன்னை மீனாட்சி தெற்கு பார்த்து இருக்கிறாள். ஆஞ்சநேயர் தாய் ஆஞ்சனாதேவி வடக்குப் பார்த்து இருக்கிறார். மேலும் பல முக்கிய சாமிகள் இருக்கின்றன. இந்த ஐராவர் கோவிலை ராசராச சோழன், இவர்மகன் ராசேந்திர சோழன். இவர்களுக்குப் பிறகு சோழ மன்னர்கள் வாரிசுகளான பாதுகாத்து தங்கி வணங்கி வந்த முதல் கோவில் தென் தமிழ்நாட்டில் இந்து ஆனையூர் தான். இவர்கள் இங்கு கோட்டை கட்டி வாழ்ந்து வந்ததால் கோட்டையூர் என்றும் சொல்வதும் உண்டு. இந்த ஆணையூர் தான் மதுரையின் முதல் தாலுகா 1754ம் ஆண்டு வரை.

ஆர்.கே. கண்ணனின் ஆய்வு நூலில் இருந்து

தென்னாடு

2006-10-19T12:41:00.000+06:00

சேதுபதி மறைந்த பின் சேதுபதி மருமகன் இராசசூரியத்தேவன் சேதுபதியானார்.

இவருக்குப் பின்னால் இவர்களுக்கு வாரிசுகள் இல்லாமல் போகவே இவருடைய மோக மனைவியின் மகன், ரெகுநாத தேவனை மறவர்குள மக்கள் கி.பி.1674ம் ஆண்டு பட்டம் சூட்டி வைத்தார்கள். கிழவன் சேதுபதி என்ற பெயரில், இவர் சேதுநாட்டை ஆண்டு பெரும் பேரும் புகழோடு 39 ஆண்டுகள் ஆட்சி ஆண்டு சேது நாட்டின் பெயரை உயர்த்திய வீரமன்னனாகும். இந்தக் கிழவன் சேதுபதியின் படைகளைக் கண்டு மதுரை , தஞ்சை அரசர்கள் அஞ்சினர். கிழவன் சேதுபதி மதுரைக்கு செலுத்த வேண்டிய கப்பப் பணத்தையும் கட்ட முடியாது என நிறுத்தி விட்டார். தனது நாட்டில் சாதிப் பற்றையும்.உறவினர்கள் கூட்டமும் உடைய, அகமுடையர் இனம் சேது நாட்டில் நிறைந்தது இருந்தனர். கிழவன் சேதுபதியின் ஆத்தா அகமுடையர். அந்தக் காலத்தில் சேதுபதி அந்தக் காலத்திலேயே முக்குல மக்களின் ஒற்றுமைக்கு உறுதுணையாக இருந்தார் என தெரிகிறது. கி.பி.1700க்குப் பின் தஞ்சையும் மதுரையும் உறவினர்களாக இருந்தன. அந்த நேரம் கி.பி.1702ல் தஞ்சை படைகளின் உதவியோடு தளவாய் நரசப் பையன், சேது நாட்டின் மீது போர் தொடுத்தான். ஆனால் நரசப்பையன் போரில் மாண்டான். கிழவன் சேதுபதி மதுரை படைகளை ஊரைவிட்டே விரட்டி விட்டு, தன் ஆட்சியை தனியாட்சியாக்கிக் கொண்டார். அத்துடன் 1709ல் தன் மீது படை எடுத்து வந்த தஞ்சை அரசன் ஏக்கோசியை வென்று அறந்தாங்கியை கைப்பற்றினான்.

கி.பி. 1662ல் மதுரையை ஆண்டு வந்த சொக்கநாத நாயக்கரை ரஷ்டம்கான் என்பவன், அரசனைக் கோட்டைக்கள்ளேயே கைதியாக்கி வைத்துக் கொண்டு, மதுரையை தன்வசமாக்கிக் கொண்டான். சிறைப்பட்டு இருந்த சொக்கநாத நாகக்கன் கண்ணீர் விட்டு கதிகலங்கி தன்னைக் காப்பாற்றும்படி தூதுவன்ன மூலம் கிழவன் சேதுபதிக்கு தெரியப்படுத்தினான். இதைக் கேட்ட சேதுபதி கடுங்கோபத்தோடு, தன் படைகளுடன் விரைந்து மதுரை நோக்கி வந்து மதுரையைச் சுற்றி வளைத்துக்கொண்டார். இவர்களின் படைகளின் முற்றுகையைக் கண்ட சொக்கநாதன் மதுரை மன்னரையும், இவருடைய மனைவி குழந்தைகளையும் கொன்று விட எண்ணினான். இந்த விஷயம் செதுபதிக்குத் தெரிந்து விட்டது. உடனே அன்று இரவு படைத்தலைவர்கள் அனைவரையும் ரகசியமான இடத்தில் கூட்டி வைத்து, உருக்கமாக என் வீராதி வீரர்களே தளபதிகளே, தன் உயிரை திரணமாக மதிக்கும் மறவர் பெரும் மக்களை மதுரை மன்னன் சிறையில் இருக்கும் போது, ராசத்துரோகி ரஷ்டம்கான் உயிருடன் இருப்பதா,? உங்களின் வீரத்தை நீங்கள் தாங்கி இருக்கும் வாள் முனையில் எதிரிகளின் ரத்தம் சிந்திக்காட்டுங்கள். நாளைக்கு நீங்கள் ரஷ்டம்கான் தலையைத் துண்டாக்கிக் காட்டாவிட்டால் நம்முடைய ஆண்மையும் போர்த் திறமையும் நகைப்புக்கு இடமாகும் என்று பேசியதால் இரவோடு இரவாக வட்ட வடிவமாக கோட்டையை வியூகமாக வளைத்துக் கொண்ட மறவர் படைகள் பூகம்பம் போல பொங்கி எழுந்து கோட்டை மதில்கள் மேல் ஏறி நின்று எதிர்த்து வந்த எதிரிகளை கண்டதுண்டமாக வெட்டடித்தள்ளினர். கோட்டைக்குள் மறவர் படைகள் இறங்கி விட்டனர். மிகவும் பாதுகாப்பான கோட்டைக்குள் இடிமுழக்கத்துடன் தாக்குதல் நடந்தது. இதற்குள் இருக்கும் சேனைப் படையுடன் தொடர்பு கொண்டனர். கொஞ்ச நேரம் சண்டையில் ஆயுதங்களின் ஓசைகளுக்கிடையே ரஷ்டம்கான் தலை துள்ளி கீழே விழுந்தது. எங்கும் வெற்றி முரசு எழும்பியது. சிறைபட்டு இருந்த சொக்கநாதநாயக்க மன்னன் இவர் மனைவி பிள்ளைகளோடு விடுதலையானார்கள். தன் படையினர் காட்டிய வீரச்செயலை பாராட்டிய சேதுபதிக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகியது.

கி.பி.1689ல் சொக்கநாத நாயக்கர் மனைவி மங்கம்மாள் தன்னுடைய பேரன் சிறுவனாக இருந்ததால், ஆட்சியை தான் ஏற்று நடத்தி வந்தாள். கிழவன் சேதுபதி தஞ்சை மன்னருடன் சேர்ந்து சதி செய்து மதுரை மேல் படை எடுக்கச் செய்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு கிழவன் சேதுபதியை தண்டிக்கும் நோக்கத்தோடு கி.பி.1702ல் ராணி மங்கம்மாள் 4500 பேர்கள் அடங்கிய படைகளை ஏவி இராமநாதபுரத்தை பிடிக்கச் செயல்பட்டால் என்ன பயன். மதுரைப் படையை புறங்காட்டி ஓடும்படி நாயக்கர் படைகளைக் காட்டிலும் பெரிதாக இருக்கும் மறவர் படைகள் விரட்டி அடித்தனர். இரு தரப்பிலும் அதிகமான வீரர்கள் இறந்தும் விட்டார்கள். பிரிடோ பாதிரியார் என்பவர், கிழவன் சேதுபதிக்குப் பின் பட்டத்திற்கு வரவேண்டிய தேவர். அவரை கிறிஸ்துவ மதத்தில் சேரும்படி செய்து விட்டார். இதனால் நாட்டில் நடந்த சில வேலைகளைக் கொண்டு பெரும் கலவரம் உருவானது. உள்நாட்டில் அதனால் கி.பி.8.1.1693ல் பிரிட்டோ பாதிரியார் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அரசுக்கு விரோதமாக செயல்பட்டார் என்று பலாத்காரச் செயலில் ஈடுபட்டார் என்று இரண்டு குற்றங்களுக்கும் பிரிட்டோ பாதிரியார்க்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்ட்டது.

கி.பி. 1710ல் கிழவன் சேதுபதி மறைந்து விட்டார். அப்போது அவருடைய வயது 80. இவருடைய மனைவியர்கள் 48 பேர்களும் உடன்கட்டை ஏறி தன் கணவருடன் சேர்ந்து மடிந்தார்கள். கிழவன் சேதுபதிக்குப் பின் பட்டத்திற்கு யார் வருவது என்ற போட்டி ஏற்பட்டது. பவானி சங்கரத் தேவருக்கும் விஜய ரகநாதத் தேவருக்கும், அந்த நேரத்தில் பல தொல்லைகள் நாட்டில் நடந்து வந்தன. கடைசியில் பவானிடியே பட்டத்திற்கு வந்தார். கி.பி.1729ல் பவானி சிவகங்கையை கைப்பற்றினார். சிவகங்கை பாளையக்காரர் சசிவர்ணத்தேவர் தஞ்சை மன்னரின் உதவியோடு சேதுச் சீமையை மீட்டனர்

மூக்கறுப்புப் போர்

2006-10-18T19:25:00.000+06:00

கி.பி. 1656ல் 70 வயதாகி இருந்த திருமலை நாயக்கரை; மைசூர் படை பழிவாங்க வஞ்சம் தீர்க்கும் எண்ணத்துடன், மதுரை நாட்டிற்கு கம்பையா என்பவன் மைசூர்படைக்கு தலைமை ஏற்று வந்தான் மிகக் கொடியவன். மைசூர் மன்னன் கட்டளைப்படி மதுரை நாட்டிற்கள் புகுந்து ஆண் பெண்கள் குழந்தைகள் இப்படி ஆயிரக்கணக்கான பேர்களை பிடித்து அவர்களின் மூக்கை அறுத்து சாக்குப் பைகளில் போட்டுக் கட்டி மைசூருக்கு அனப்பி வைத்தான். அதோடு நிறுத்தாமல் கொள்ளையும் அடித்தான். சிக்கியவர்களை வெட்டிக் கொலைகளும் செய்தான். இதை அறிந்த திருமலை மன்னர், தன்னரசு நாட்டுத் தலைவர் திருமலை பின்னத்தேவருக்கும், இராமநாதபுரம் சேதுபதிக்கும் தன் மனைவி மூலம் கடிதம் எழுதி, மதுரையைக் காக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார். இதைக் கண்டவுடன் தாமதியாமல் தன் படைகளுடன் வந்து மதுரை படைகளையும் ஒன்று சேர்த்து கடும் போர் செய்த மைசூர் படைக்கு பெரிய சேதத்தை உண்டாக்கி விரட்டியடித்து விட்டு மதுரையைக் காத்தார். இந்த போரில் இரு தரப்பினரிலும் உயிர் விட்டவர்கள் அதிகம்.

அதே நேரத்தில் தன்னரசு படைகள், கண்ணிவாடி, பிருப்பாச்சி படைகளை சேர்த்துக்கொண்டு மைசூர் படைகளை விரட்டித் தொடர்ந்து சென்றனர். திருமலை பின்னத்தேவர் தலைமையில் சென்ற படைகள், மதுரையில் பொது மக்களின் மூக்கை அறுத்த போது தளபதியாக இருந்த தளபதி கம்பையாவின் மூக்கையும், கடுக்கனோடு காதையம் ஆறுத்துக் கொண்டு மதுரை வந்தார்கள். மைசூர் மக்களுக்கும் அவர்களின் படைகளுக்கும் தொல்லை கொடுக்காமல் தளபதியை மட்டும் இப்படிச் செய்து வந்ததை அறிந்த திருமலை மன்னர், பின்னத்தேவருக்கும் மூக்குப்பரி என்ற பட்டம் வழங்கினார். சேதுபதிக்கு திருமலை சேதுபதி என்ற பட்டமும் ராணி சொல் காத்தான் என்ற பெயரும் வழங்கினார். இதோடு நிற்காமல் சேதுபதி இனிமேல் நீ எனக்கு கப்பம் கட்ட வேண்டாம் என்ற உத்தரவும் கொடுத்து இராமநாதபுரத்திற்கு தகுந்த மரியாதையுடன் அனுப்பி வைத்தார். சேதுபதி மறைந்த பின் சேதுபதி மருமகன் இராசசூரியத்தேவன் சேதுபதியானார்.

வேட்பாளர் கார் தீ விபத்து

2006-10-15T19:03:00.000+06:00

இன்று காலை சுமார் 11.00 மணியளவில் திருச்சிஉறையூரில் 57வது வார்டு அ.இ.அ.தி.மு.க. வேட்பாளர் வக்கீல் செல்வி. வனிதாவின் மாருதிகார் தீயினால் எரிந்து விட்டது. வாக்குச் சாவடிக்கு பக்கத்தில் உள்ள அக்ரஹாரம் தெருவில் காரை பார்க்கிங் செய்து விட்டு வாக்குச் சாவடியைப் பார்கச்சென்ற அவரது கார் தீயினால் முற்றிலும் எரிந்து விட்டது தீ ஒரு மாடி உயரத்திற்கு எழுந்தது. காரணம் தெரியவில்லை.

சிவாஜி பாடல்

2006-10-04T08:30:00.000+06:00

இருமலர்கள்", முக்கோணக் காதல் கதை.

பத்மினியைக் காதலிக்கும் சிவாஜி, கே.ஆர்.விஜயாவை

மணக்க நேரிடுகிறது. மூவருமே அருமையாக

நடித்தனர். ஆரூர்தாஸ் வசனம் எழுத,

ஏ.சி.திருலோகசந்தர் டைரக்ட் செய்திருந்தார்.

"மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்", "கடவுள் தந்த

இருமலர்கள்", "மாதவி பொன் மயிலாள்" முதலான

பாடல்கள் சிறப்பாக அமைந்தன. இசை:

எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன்.

மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்

கடவுள் தந்த இருமலர்கள

மாதவி பொன் மயிலாள்

கேட்டுப்பாருங்கள்

பாடல்

2006-10-03T17:58:00.000+06:00

பட்டுக்கோட்டையாரின் பாடல் தங்க பதுமையில் கலைஞரின் உறவினர் சிதம்பரம் ஜெயராமன் லீலா படியது அதில் மறைந்த மாபெரும் நாட்டிய நடிகையின் வசணமும் கலந்து வரும் இப்பாடலை கேளுங்கள் இதைத் தான் எனது நண்பர் திரு ஞானத்திடம் கேட்டேன் அவரும் தருவதாக என்னை ஏமாற்றி வந்தார். இநத பாடல் தமிழகத்தில் ஒலிபறப்புவதில்லை.

ஆரம்பமாவதுபெண்ணுக்குள்ளே

பாடல்

2006-10-03T07:52:00.000+06:00

பார்த்தால் பசிதீரும் கேட்டால் காதில் தேண்வந்து பாயும்
கேட்டுப்பாருங்கள் இப்படிடலை

பார்த்தால் பசிதீரும்

மனிதர்களின் இயல்பு

2006-10-02T15:38:00.000+06:00

நாம் ஒரு ஊருக்குச் செல்ல பேரூந்து நிருத்தத்தில் நிற்கிறோம் நாம் செல்லவேண்டிய திசைக்கு எதிர் திசையில் அப்பொழுது பேரூந்துகள் வரிசையா வரும் ஆனால் நாம் செல்லவேண்டி திசைக்கு மட்டும் அவ்வளவு சீக்கிரம் பேரூந்து வராது. சிலர் சில வேலைகளில் விடிந்தால் அந்த செயலை செய்யலாம் என ஆவலாக இருந்தால் சீக்கிரம் விடியாது போல் தோன்றும் அதைப்பற்றி இந்த அம்மணி ஒரு பாடல் பாடுகிறார் பாருங்கள்

'ஆழிவாய்ச் சத்தம் அடங்காதோ? யான் வளர்த்த
கோழிவாய் மண்கூறு கொண்டதோ? - ஊழி
திரண்டதோ கங்குல்? தினகரனும் தேரும்
உருண்டதோ பாதாளத் துள்'

- என்று ஆத்திரப் படுகிறாள் ஒருத்தி.

'இந்தக் கடல் முழக்கம் அடங்காதா? நான் வளர்த்த கோழியின் வாயில் மண் அடைத்து விட்டதா? அது கூவினால் இரவு கழிந்து, விடிந்து விடுமல்லவா? ஒருவேளை உலகம் அழியக் கூடிய ஊழிக்காலம் வந்து விட்டதா? அதனால்தான் இப்படி முடிவற்ற இரவாக இருக்கிறதா?
சூரியனும் அவனது தேரும் பாதாளத்துக்குள் உருண்டு விழுந்து விட்டனவா?' என்று எரிச்சல் படுகிறாள்.

சைக்கிள் ஓட்டம்

2006-10-01T19:42:00.000+06:00

இவரது சைக்கிள் ஓட்டத்தைப் பாருங்கள்

தொல்காப்பியன்

2006-09-28T18:49:00.001+06:00

தீராத தலைநோயால் துடித்துக்கொண்டிருந்த திரணாக்கிய முனிவரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அகத்தியரைக கேட்டுக் கொண்டார்கள், போடாத கும்பிடெல்லாம் போட்டு பெரிய பெரிய வார்த்தைகளால் புகழ்ந்து, "நீங்கள் மனது வைத்தால் இவன் பிழைப்பான். இல்லாவிட்டால் செத்துப் போவான். இவனுக்கு நீங்கள் தான் உயிர் பிச்சை அளிக்க வேண்டும்" என்று வேண்டினார்கள்.

அகத்தியர் பார்த்தார். திரணாக்கியரின் கபாலத்திற்குள் தேரை புகுந்து கொண்டிருக்கிறது. கபாலத்தைத் திறந்து தேரையை வெளியேற்றினால் தான் அவர் பிழைப்பார் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டார். அக்காலத்திலேயே அகத்தியர் மூளை அறுவை சிகிச்சை வரை செய்திருக்கிறார் என்பதை இது காட்டுகிறது.

அகத்தியர் திரணாக்கதியரின் மண்டை ஓட்டைத் திறந்தார். உள்ளே தேரை இருந்தது. அதை எடுப்பதற்காக இடுக்கியை எடுத்தார். தேரையை எடுக்க வேறு வழி இல்லை என்பதாலேயே அகத்தியர் அவ்வாறு செய்தார். ஆனால் சற்று இசகு பிசகாக இடுக்கி பட்டுவிட்டால் கூடஉடனே நோயாளி இறந்து போய்விடுவானே? தவிர அகத்தியர் இடுக்கியால் பிடிக்கும் வரை தேரை உட்கார்ந்து கொண்டா இருக்கும்?

அதைப்பற்றி யெல்லாம் யோசிக்க அகத்தியருக்கு அவகாசம் இருக்கவில்லை. ஆனால் புத்திசாலியான ஊமைச் சீடன் உடனே நிலைமையைப் புரிந்து கொண்டான். சட்டென்று அகத்தியரைத் தடுத்து விட்டான். ஓடிப்போய் ஒரு தாம்பாளத்தில் தண்ணீர் கொண்டு வந்து தேரையிடம் காட்ட அது மூளையை விட்டு தாம்பாளத் தட்டில் குதித்தது.

அகத்தியருக்கு ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சிக்கு அளவும் கூறமுடியுமா? ஊமைப் பையனாகக் காட்சியளித்த அந்தச் சீடன் எவ்வளவு மாபெரும் காரியத்தைச் சாதித்து விட்டான்! நோயாளியின் உயிரைக் காப்பாற்றி விட்டான். தன்னுடைய மானத்தையும் காப்பாற்றி விட்டான். அது முதல் அந்தச் சீடனுக்குத் தேரையர் என்ற பெயரே நிலைத்து விட்டது.

அந்த தலைநோய் நீங்கிய திணாக்கிய முனிவர் தான் பின்னாளில் அகத்தியரின் மாணக்கனாகி தொல்காப்பியம் என்ற சிறந்த இலக்கண நூலை இயற்றிய தொல்காப்பியர்

விடைபெறுகிறேன்

2006-09-26T08:04:00.000+06:00

அன்பு நன்நெஞ்சங்களே !

இந்த நாள் இனியநாளாக இருக்கட்டும் என்று சொல்வது போல இந்த வாரம் இனிய வாரமாக இருக்க வேண்டும் என்று தான் தொகுத்தேன் அதிகமாக எழுதாமல் குறைவாகவே எழுதிஉங்கள் நல்ல நேரத்தை நான் கெடுக்காமல் இருந்தேன். என்னை இந்த வார நட்சத்திரமாக தேர்ந்தெடுத்த தமிழ் மண நிர்வாகிகளுக்கு நன்றியையும் எனது ஆக்கங்களை படித்து விமர்சித்த நல்ல உள்ளங்களுக்கும் என நன்றியையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

எனது ஊர் துவாகுடி என்கிற துழாய்குடி இது திருச்சி தஞ்சைக்கு இடையே திருச்சியிலிருந்து 16 கிமீ. யில் உள்ளது இங்கு தான் பாதர மிகு மின் நிலையம் உள்ளது பல சிறு தொழிற்சாலைகளும் உண்டு.

பல அண்டுகளுக்கு முன்னர் புஞ்சைகாடுகளும் வனங்களும் நிரைந்த ஊர் தான்; விவசாயம் தான் முக்கிய தொழில் பல ஏறிகள் உண்டு மழைபெய்தால்தான் விவசாயம் நல்ல மழைபெய்தால் நஞ்சை சிறு மழைபெய்தால் புஞ்சை .மக்கள் சந்தோசமாக வாழ்கையை ஓட்டி வந்தனர்.

இரண்டாம் உலகப் போர் சமயத்தில் இரணுமுகாம் இங்கும் வைத்திருந்தனர் மக்களின் புஞ்சை நிலங்களில் அதற்கு குத்தகையாக ஏக்கருக்கு ஒரு அணா என நினைக்கிறேன் அது சரியாகத் தெரியவில்லை. அவர்கள் குளிப்பதற்கு ஒரு மூங்கிலை இரண்டாகப் பிளந்து பிஸ்கட் டின் இரண்டிலும் தண்ணீர் எடுத்து காவடி போல கொண்டு கொடுப்பர் ஒரு டின் தண்ணீருக்க அரையணா காசு. கிணருகளில் தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு கொடுத்து சம்பாதித்து வந்தனர். ஆனால் அன்று இருந்து வெள்ளைய இராணுவத்தினர் ரொப்பவும் கெளரவமாக நடந்தனர். ஒரு முறை கிராமத்திற்குள் சில படையினர் வர மக்கள் பயந்து வீட்டிற்குள் சென்று விட்டனர். பட்டாளத்தான் வருகிறான் வந்துட்டான் பட்டாளத்தான் என சத்தம் போட ஆங்கிலம் தெரிந்தவர்கள் வந்து,' இங்கு கிராமத்திற்குள் நீங்கள் வரக்கூடாது' என எடுத்துச் சொல்லவும் அவர்கள் சென்று விட்டனர். அதற்கு பிறகு யாரும் வரவில்லை.இது நான் கேள்விப்பட்டது.

எங்கள் கிராமத்தில் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன் அய்யனார், செல்லாயி அம்மனுக்கு தேர் திருவிழா எடுத்தனர் ஒரு மாதம் நடைபெற்றது. அந்த காலத்தில் இருந்தது போல் இல்லை யென்றாலும் பராவயில்லை.

துப்பாக்கித் தொழிற்சாலைக்கும் பரதமிகுமின் நிலையத்திற்கம் இடையே கட்டளைக் கால்வாய் வெட்டப்பட்டு குளங்களுக்க தண்ணீர் கொண்டு வரப்பட்டது இது பெருந்தலைவரின் சாதணைதான். இதற்கு பிறகு தான் மழையில்லையென்றாலும் நஞ்சை சாகுபடி செய்யப்பட்டது அதன் மதிப்பீடு என்ன வென்று தெரியவில்லை ஆனால் 20 ஆண்டுகளுக்கு ஏக்கருக்கு 11 ரூபாய் நாங்கள் அரசுக்கு பெட்டர்மெண்ட் லெவியாக செலுத்தி வந்தோம் அதாவது விவசாயத்திற்கு அரசு செலவழித்த பணத்தை எங்களிடம் வசூல் செய்து விடும்.

எங்கள் ஊருக்கும் தெற்கு பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் (திருடர்கள்) இன்று BHEL இருக்கும் பக்கத்தில் இருந்து ஐடிஐ இருக்கும் இடம் அதாவது அன்று 1930 என நினைக்கிறேன் மூதரிஞர் ராஜாஜி திறந்து வைத்து வானொலி நிலையம் இருந்த இடம் வரை கோட்டைக்குச் சென்று நெல் விற்றுவிட்டு வரும் விவசாயிகள் வரிசையாக ஐந்து வண்டிக்கு மேல் வரும் முதல் வண்டிகாரர் தூங்கமல் வண்டியை ஓட்டிவருவார் மற்ற வண்டிகாரர்கள் வண்டியில் படுத்து தூங்கிக் கொண்டு வருவார்கள். கடைசி வணிடியின் நுகத்தடியை இருவர் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு போவார்கள் மற்ற இரண்டு திருடர்களும் இரண்டு மாட்டையும் அவிழ்த்து பிடித்துக்கொண்டு காட்டு வழியே சென்றுவிடுவார்கள் சற்று தூரம்வரை அவர்கள் வண்டியை இழுத்துக் கொண்டு சென்று கீழே வைத்துவிட்டு இவர்களும் காட்டில் இறங்கிவிடுவர். அந்த இடம் வரும்போது மட்டும் யாரும் தூங்கக் கூடாது என வருவார்கள். அந்த காலங்களில் போக்கு வரத்து அதிகம் இல்லை எனக்கு தெரிந்தே 15முதல் 30 நிமிடம் வரை மோட்டார் வண்டிகள் வராது ட்ரங்ரோடுதான். அப்பொழுது அதிக வேகமாச் செல்லும் போரூந்து express bus அதைத்தான் கலைஞர் த்துரிதவண்டி என மொழி மாற்றி பிறகு அது தமிழ் மொழியில்லை என சொன்னபிறகு விறைவு வண்டி என மாற்றினார். அந்த வண்டி வந்தால் நாங்கள் எல்லாம் ரோட்டில் சென்றால் சற்று தள்ளிப் போய்விடுவோம். கோகுழ் கூட தனது கதையில் எங்கள் ஊரை மையமாக வைத்து ராஜகேசரி என்ற கதையை எழுதியுள்ளார்.

எங்கள் ஊருக்கு தவடி என்றும் ஒரு பெயர் உண்டு இப்பெயரில் இலங்கையிலும் ஒரு ஊர் உண்டு. தாவடி என எதற்க பெயர் வந்தது என்று தெரியவில்லை ஆனால் அதன் விளக்கம் சண்டைநடக்கும் இடம் சைனியத்தை நிருத்தி வைத்த இடம் என அர்த்தமுண்டு. துழாய்க்குடி என்றும் அந்த காலத்தில் பெயர் இருந்ததாக முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் கல்வெட்டு கூறுகிறது. துழாய் என்றால் துளசி எங்கள் ஊர் பக்கத்து ஊர்களுக்கெல்லாம் தலைமையாகும் அந்த காலத்தில் துளசிமாநாடு என இந்த பகுதிக்கு வைத்து துளசிமாநாட்டுக்குத் தலைநகர் துழாய்க்குடி என வைத்து அது மாற்றமடைந்து துவாக்குடி யாக மாறிவிட்டது.

பிறகு மீதத்தை எழுதுகிறேன்.

நன்றி வணக்கம்

தங்கள்

என்னார

இலக்கியத்தில் கடவுள்

2006-09-24T08:30:00.000+06:00

தெய்வம் உண்டு என்று வாதிப்பாரும், இல்லை என்று சாதிப்பாரும் இவ்வுலகில் எந்த நாளும் உண்டு. தமிழ் நாட்டைப் பொறுத்தவரை தெய்வத்தை தெய்வத்தை முன்னிட்டே எந்த வேலையையும் தமிழ் நாட்டார் தொடங்குவார்கள். வேலை இல்லாமல் வெறுமையாய் இருக்கும் பொழுதும் சிவனே என்றிருப்பார்கள்; அல்லது தெய்வமே என்றிருப்பார்கள்; தெய்வத்திற்குரிய கோவில் இல்லாத ஊரில் குடியிருக்க விரும்ப மாட்டார்கள். கடவுளை நம்பினோர் கைவிடப்படார். என்பது இந்நாட்டுப்பழமொழி.

கடவுள் என்ற சொல்லாலேயே கற்றோரும் மற்றொரும் தமிழ் நாட்டில் தெய்வத்தைக் குறிக்கின்றார்கள். தெய்வத்தின் தன்மையை அச்சொல் தெளிவாகக் காட்டுகின்றது. கடந்து உள்ள பொருள் எதுவோ அது கடவளாகும் . எதைக் கடந்து உள்ள பொருள் என்று ஆராய்வோமானால் கடவுள் என்ற சொல்லின் தன்மை சிறந்து தோன்றும். பிறப்பு, இறப்பு, என்னும் இரண்டையும் கடந்த பொருள்; இவ்வாறெல்லாம் கடவுள் என்ற சொல்லின் பொருளை விரித்துரைப்பார் கற்றறிந்தோர்.

எல்லாவற்றையும் கடவுள் கடந்தவரே யாயினும் அவர் இல்லாத இடம் இல்லை. அவரன்றி ஓர் அணுவம் அசையாது என்பது இந்நாட்டார் கொள்கை. இவ்வுண்மையை அறியாது செருக்குற்றுச் சீரழிந்தவர் பலர் ஆவர். அவர்களில் ஒருவன் இரணியன். அவன் மகனாகிய பிரகலாதன் கடவுளே கதியென்று நம்பியிருந்தான். ஒருநாள் இரணியன் தன் மகனைப் பார்த்து, 'உன் கடவுள் எங்கிருக்கிறான்? இந்த தூணில் இருக்கின்றானா? என்று எதிரே நின்ற தூணைக்கட்டிக் கடுகடுத்து வினாவினான்; அற்கு மறுமொழி கூறலுற்றான் பிரகலாதன்:

“சாணினும் உளன், ஓர் தன்மை அணுவினைச் சதகூ றிட்ட

காணினும் உளம்மா மேருக் கன்றினும்உளன், இந் நின்ற

தூணினும் உளன், முன் சொன்ன சொல்லினம் உளன்"

என்று கூறினான். அங்கு இங்கு என்னாதபடி எங்கும் நிறைந்த கடவுள், நாம் எண்ணும் ஒவ்வொரு எண்ணத்தினும் உள்ளான், சொல்லும் ஒவ்வொரு சொல்லினும் உள்ளான், செய்யும் ஒவ்வொரு செயலினும் உள்ளான் என்று அறிந்து நடப்வரே சிறந்தோராவர். பஞ்ச பூதங்களாகிய மண்ணிலும், விண்ணிலும், நீரிலும் , நெருப்பிலும், காற்றிலும் கலந்து நிற்பவர் கடவுள். இத் தகைய கடவுளை,

“பாரிடை ஐந்தாய்ப் பரந்தாய் போற்றி

நீரிடை நான்காய் நிகழ்ந்தாய் போற்றி

வளியிடை இரண்டாய் மகிழ்ந்தாய் போற்றி

வெளியிடை ஒன்றாய் விளைந்தாய் போற்றி"

என்று திருவாசகம் போற்றுகின்றது.

இங்ஙனம் காணுமிடமெல்லாம், கருதுமிட மெல்லாம் நீக்கமற நிறைந்தருக்கின்ற கடவுளுக்கு ஒரு நாமம் இல்லை; ஓர் உருவம் இல்லை, எல்லாம் அவர் திருநாமமே; எல்லாம் அவர் திரு உருவமே.

" ஒருநாமம் ஓர்உருவம் ஒன்றுமில் லார்க்கு ஆயிரம்

திருநாமம் பாடிநாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ"

என்றார் மாணிக்க வாசகர், ஆகையால், நாமபேதங்களையும் உருவ பேதங்களையும் பெரிதாகக் கொண்டு ஒரு மத்தார் மற்றொரு மதத்தாரைப் பகைக்க வேண்டுவதில்லை; பழிக்க வேண்டுவனதில்லை என்பது மெய்யறிவுடையோர் கருத்து. கவிஞராகிய பாரதியார், இக் கருத்தைத் தெளிவாகப் பாடிப்போந்தார்:

“தெய்வம் பலபலச் சொல்லிப்-பகைத்

தீயை வளர்ப்பவர் மூடர்

உய்வ னைத்திலும் ஒன்றாய்--ஓங்கும்

ஓர்பொருளானது தெய்வம்

தீயினைக் கும்பிடும் பார்ப்பார்-நித்தம்

திக்கை வணங்கும் துருக்கர்

கேயிற் சிலுவையின் முன்னே--நின்ற

கும்பிடும் ஏசு மதத்தார்

யாரும் பணிந்திடும் தெய்வம்--பொருள்

யாவினும் நின்றிடும் தெய்வம்

பாருக்குள் ளேதெய்வம் ஒன்று -- இதில்

பற்பல சண்டைகள் வேண்டாம்

என்பது பாரதியாரின் அறிவுரை

அன்பே கடவுளின் வடிவம் என்று எல்லாச் சமயங்களும் இசைந்து கூறுகின்றன. எனவே, அன்பு வடிவாகிய கடவுளை அறிவதறக்கும், அவர் அருளைப் பெருவதற்கும் அன்பையே சாதனமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பது சொல்லாமலே அமையும். 'எவ்வுயிர்க்கும் அன்பாய் இரு' என்று இவ்வுண்மையைச் சுருங்கச் செல்லி விளங்கவைத்தார் ஒரு பெரியார். அன்பு, தெய்வத்தன்மையுடையதாதலால் அதற்கு எல்லையில்லை; சாதி குலம் முதலிய பேதங்கள் இல்லை. எல்லாரும் ஓர் குலம்; எல்லோரும் ஓரினம் என்பதே அன்புடையார் கொள்கை. கடவுளிடத்து நாம் செலுத்தும் அன்பு, பக்தி முதிர்ந்த நிலையில் தெய்வப் பித்து வந்து எய்தும். இவ் வுலகில் எல்லாரும் பித்தரே என்றார் ஒரு பெரியார். சிலர் பெண்ணாசை பிடித்த பெரும் பித்தர் , பொருளாசை பிடித்த பணப்பித்தர். சிலர் புகழாசை பிடித்த புகழ்ப் பித்தர். ஒரு சிலர் கடவுள் வெறி பிடித்த தெய்வப் பித்தர். தெய்வப் பித்தராகவே வாழ விரும்புவர் பக்தர். கடவுளைப் பெரும் பித்தன் என்று பாடினார்

“தென்பால் உகந்தாடும் தில்லைச்சிற் றம்பலவன்

பெண்பால் உகந்தான் பெரும் பித்தன் காணேடி”

என்பது திருவாசம். சிவனடியார்களுள் ஒரு வராகிய சுந்தரமூர்த்தி தம்மை ஆட்கொண்டருளிய பெருமானே,

“பித்தா பிறைசூடி, பெருமானே அருளாளா”

என்றெடுத்து

“அத்தா உனக்காளாய் இனியல்லேன்'

என்று திருப்பாசுரம்பாடினார்

கடவுளை வணங்குவதற்கு ஏற்ற இடங்கள் கோவில் என்று பெயரால் குறிக்கப்படும். தமிழ் நாட்டில் அழகிய சோலைகளே ஆதியில் கோவில் களாக அமைந்தன. கண்ணுக்கினிய பசுமைநிறமும், செவிக்கினிய இயற்கையொலியும், நாச்கினிய நறுமணமும், நாவிற்கினிய நற்கனியும், உடம்பிற்கினிய குளிர் நிழலும் பொருந்திய சோலைகளில் நம் முன்னோர் கடவுளை வணங்கினார்கள்; பூஞ் சோலையிலுள்ள அழகிய மலர்களைக் கடவுளுக்கு அணிந்தார்கள்; கொம்பிலே பழுத்த பழங்களைக்கையுறையாக அளித்தார்கள்; இளந்தளிழர்களையும் தழைகளையும் கொண்டு அருச்சனை செய்தார்கள். இத் தகைய சோலைகள் பிறகாலத்தழில் கற்கோயில்கள் ஆயின. ஆயினும், பழைய சோலையின் அடைளாம் பலவிடங்களில் உண்டு. திருச்சிராப்பள்ளியில் திருவானைக்காவில் ஜம்புகேஸ்வரர் கோயில் உள்ளது. அங்கு ஆதியில் ஒரு செலுமையான நாவல் மரத்தில் மக்கள் கடவுளை வணங்கினார்கள். அதனால் ஐம்புகேஸ்வரம் என்னும் பெயர் அதற்கு அமைந்தது. ஐம்பு என்பது வடமொழியில் நாவல் மரத்தின் பெயர், (அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்) தென்னாட்டிலுள்ள திருக்குற்றாலத்தில் ஒரு குறும்பலா மரத்தில் ஈசன் கோவில் கொண்டார். அப்பலா மரத்தைத் திருஞானசம்பந்தர் தேவாரம் பாடிப் போற்றினார். மதுரைக்கு அருகேயுள்ள அழகர் மலையின் பழம் பெயர் திருமால் இருஞ்சோலை என்பது. இப்போது கற்கோவில்களாக விளங்கும் ஆலயங்களிற் காணப்படுகின்ற ஸ்தல விருக்ஷமே முற்காலத்திலிருந்த சோலையைக் காட்டும் அடையாளம் என்பர்.

இது மட்டுமில்லாது கீழ் கண்ட படியும் கிராமத்தில் இறைவனை அழைப்பர்

மரம் பெயர்

பனை பனையடியன்

வேம்பு வேம்படியான்

ஆலமரம் ஆலடியான்

வன்னிமரம் வன்னியடியான்

மலை மலையடியான் (கருப்பு)

இவ்வாறும் அழைப்பதுண்டு

குருந்த மரம்

கொன்றைமரம் (மழபாடியில்)

இப்படி எத்தனையோ

ஆண்டவன் என்பது கடவுளைக் குறிக்கும் பெயர்களில் ஒன்று. தமிழ் நாட்டு மகமதியரும் ஆண்டவன் என்ற பெயரைப் பெரிதும் வாழங்குகின்றார்கள். நாகூர் ஆண்டவர். பழனியிலுள்ள முருகனைச் சைவர்கள் பழனி யாண்டவன் என்பர். ஆண்டவன் என்னும் சொல் தலைவன் என்ற பொருளைத் தரும். ஆண்டவன் கடமை அடியார்களைத் தாங்குதல். அடியவர் கடமை ஆண்டவனுக்குத் தொண்டு செய்தல். ஒளயார் கூடச் சொல்லூவார்,' பெரியது கேட்கின்.....தொண்டரின் தொண்டும் பெரிதே ' என்பார். இக் கருத்து தேவாரம் திருவாய்மொழி முதலிய தெய்வப் பாடல்களில் தெளிவாக விளங்குகின்றது. தேவாரம் பாடிய திருநாவுக்கரசர்.

"நம்கடம்பனைப் பெற்றவள் பங்கினன்

தென்கடம்பைத் திருக்கரக் கோயிலான்

தன்கடன் அடியேனையும் தாங்குதல்

என்கடன் பணிசெய்து கிடப்பதே"

என்று அருளிப் போந்தார். ஆண்டவன் திருவடியே கதியென்று அடைக்கலம் புகுந்தோரை அவர்அருள் கைக்கொண்டு காக்கும். சரணாகதி என்பது இதுவே; மனக்கவலையை மாற்றுவதற்கு இதுவே சிறந்த வழியெனக் காட்டினார் திருவள்ளுவர்.

"தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க் கல்லால்

மனக்கவலை மாற்ற லரிது"

என்பது அவர் அருளிய திருக்குறள். தனக்குவமை இல்லாத தலைவனே ஆண்டவன். அவன் திருவடியைச் சரணடைந்தாலன்றிப் பிறப்பால் வரும் துன்பத்தைப் போக்க இயலாது என்பது திருவள்ளுவர் கருத்து. சரணாகதியின் பெருமையைத் தமிழ் இலக்கியங்களிற் பரக்கக் காணலாம்.

குலசேகர ஆழ்வார் என்னும் பெரியார் திருமால் திருவடியே சரணம் என்று திருத்தமாகப் படியுள்ளார்.

"தருதுயரம் தடடியேல்உன் சரணல்லால் சரண்இல்லை

விரைகுழுவும் மலர்பொழில்சூழ் வித்துவக்கோட் டம்மானே

அரிசினத்தால் ஈன்றதாய் அகறடறிடினும் மற்றவள்தன்

அருள்நினைந்தே அழுங்குழவி அதுவேபோன் றிருந்தேனே"

என்பது அவர் திருப்பாசுரம். உடல் பொருள் ஆவியேன்னும் மூன்றையும் கடவுளிடம் ஒப்புவித்த பொரியாருள் ஒருவர் மாணிக்கவாசகர். அவர் சரணாகதியின் தன்மையைத் திருவாசகத்தில் உணர்த்துகின்றார்.

"அன்றே என்தன் ஆவியும் உடலும் உடைமை எல்லாமும்

குன்றே யனையாய் என்னையாட் கொண்ட போதே கொண்டிலையோ

இன்னோர் இடையூற என்குண்டோ எண்தோள் முக்கண் எம்மானே

நன்றே செவ்வாய் பிழைசெய்வாய் நானோ இதற்கு நாயமே"

என்று பாடினார்.

கடவுளிடம் அடைக்கலம் புகும் சரணாகதி முறை கிறஸ்தவ சமயத்திலும் உண்டு. இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னே ஏசுநாதர் சேவையில் ஈடுபட்ட பெஸ்கி என்னும் வீரமா முனிவர் கொள்ளிட நதியின் வட கரையில் ஒரு கோயில் கட்டினார். தேவமாதாவாகிய மேரியம்மையின் திருவுருவத்தை அங்கு நிறுவினார்; அம் மாதாவை அடைக்கல மாதா என்று அழைத்தார்; அவர் காவலில் அமைந்த ஊருக்குத் திருக்காவலூர் என்று பெயரிட்டார்; திருக்காவலூரில் வாழ்ந்த கிறிஸ்தவருக்கு அடைக்கலம் அளித்த மாதாவின் மீதுஒரு கலம்பகம் பாடினார். அப் பாமாலை 'திருக்காவலூர்க் கலம்பகம்' என்று வழங்கப்படுகிறது.

இன்னும் தமிழ்க் காவியங்களில் சிறப்புற்று விளங்கம் கம்பராமாயணம் சரணாகதியின் செம்மையை விரித்துரைப்பாதாகும். இராமன் கானகம் புகுந்த பொழுது அரக்கரது கொடுமையால் வருந்திய முனிவர்கள் வந்து சரணம் அடைந்தார்கள். அப்பால் தமது தமையனாகிய வாலியின் கொடுமையால் வாடி வருந்திய சுக்ரீவன் என்ற வானரத் தலைவன் வந்து சரணம் புகுந்தான். பின்னர் .இராவணன் தம்பியாகிய விவீஷணன் வந்து சரணாகதியடைந்தான். இங்ஙனம் அடைக்கலமாக வந்தடைந்தோரையெல்லாம் இராமன் ஆதரித்து ஏற்றுக்கொண்டான்; அவர் மனக்கவலையை மாற்றியருளினான். ஆகவே, அடைக்கலத்தின் பெருமையை விளக்கும் காவியம் இராமாயணம் என்பது மிகையாகாது. அக் காவியததின் உட்கருத்தைக் கம்பர் முதற் கவியிலேயே குறிப்பாகக் கூறியுள்ளார்.

'உலகம் யாவையும் தாமுள வாக்கலும்

நிலைபெ றுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா

அலகி லாவிளை யாட்டுடை யார்அவர்

தலைவர் அன்னவர்க் கேசரண் நாங்களே"

என்பது கம்பர்அருளிய கடவுள் வாழ்த்து. 'உலகங்களை யெல்லாம் படைத்தும், காத்தும், துடைத்தும் விளையாடும் பெருமானே ஆண்டவன். அவனே எல்லார்க்கும் அடைக்கலம் அளிப்பவன்' என்று இராமாவதாரத்தின் உட்பொருளை உணர்த்தினார் கம்பர்.

ஆண்டவனாகிய கடவுளின் திருவருளைப் பெறுவதற்குப் பல வழகளைப் பெரியோர் வகுத்துள்ளார்கள். அவ்வழிகளை மார்க்கம் என்றும் சொல்வதுண்டு. இம் மார்ககங்களே மதங்கள் என்றும், சமயங்கள் என்றும் போற்றப்படுகின்றன. தமிழ் நாட்டில் ஆறு வகைப்ட்ட சமயங்கள் உண்டு என்று அறிந்தோர் கூறுவர். அவற்றுள் சைவமும் வைணவமும் சாலப் பழமை வாங்ந்த சமயங்கள், சமணமும் சாக்கியமும் சில காலம் சிறந்திருந்து நிலை குலைந்தன. தற்காலத்தில் இஸ்லமும் கிறிஸ்தவமும் வளர்ந்தோங்கி வருகின்றன. இங்ஙனம் சமயங்கள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், ஆண்டவன் காரணமாகச் சமயவாதிகள் சண்டையிட்டுக் கொள்ளலாகாது என்பதே சான்றோர்கள் கொள்கை.

பண்டைத் தமிழ் நாட்டில் சமயப் பொறுமை தலை சிறந்து விளங்கிற்று. ஒரு குடும்பத்தில் தமையன் சைவனாகவும், தம்பிசமணனாகவும் இசைந்து வாழக் கண்ட நாடு தமிழ் நாடு. சேர நாட்டையாண்ட செங்குட்டுவன் என்பவன் சிறந்த சைவன். அவன் தம்பியாகிய இளங்கோவடிகள் சிறந்த சமண முனிவர். அம் முனிவரே சிலப்பதிகார ஆசிரியர். அவர்கள் இருவரும் ஒற்றுமையுன் வாழந்து வந்தார்கள். இத் தகைய நல்லோர் வாழ்ந்த காலம் சங்க காலம் என்று சொல்லப் படுகின்றது. சமயச் சண்டையும் சச்சரவும் இல்லாயினும் ஏற்றமுற்றிருந்த காலம். இக்காலத்திற்குப் பின் சமயச் சண்டைகள் மூண்டன. ஆண்டவன் பெயரால் சண்டையிட்டு மாண்டார் பலர். சமயச் சண்டை இக் காலத்தில் அவ்வளவாக இல்லை. சமரச சன்மார்க்கமே இந்நாளில் அறிவுடையோர் போற்றும் சமயம். தர்க்கமும் சூதர்க்கமும் ஒழிந்து சமரசம் பரவும் காலத்தை ஆர்வத்தோடு எதிர் நோக்கினார் தாயுமானார்.

"தர்க்கமிட்டு பாழாம் சமயக் குதர்க்கம்விட்டு

நிற்கும்அவர்க கண்டவழி நேர்பெறுவ தெந்நாளோ?

என்று பாடினார் அப் பெரியார். அந் நாளே தமிழ் நாட்டுக்கு நன்னாள் ஆகும்

ஏதோ எனக்குத் தெரிந்த கேட்ட படித்த செவியுற்ற செய்தியைச் சொன்னேன் அவ்வளவே.

சிவாஜி கணேசன் பகுதி 2

2006-09-23T06:59:00.000+06:00

மீண்டும் நாடகம்
என்.எஸ்.கிருஷ்ணன்
நாடகக் கம்பெனியில் பிளவு
அண்ணாவின் நாடகம்
வாழ்க்கையில் திருப்புமுனை
பெரியார் பாராட்டு
சக்தி நாடகசபா
வேலூர் முகாம்
திருமணம்
.
மீண்டும் நாடகம்

அப்போது யதார்த்தம் பொன்னுசாமிபிள்ளையின் ``பாலகான சபா", ``மங்கள கான சபா" என்ற புதிய பெயரில் நாடகங்கள் நடத்தி வந்தது. அக்காலத்தில் புகழ் பெற்று விளங்கிய டி.கே.சம்பங்கி, எம்.இ.மாதவன் ஆகிய நடிகர்கள் இந்த நாடகக் கம்பெனியை வாங்கி, கும்பகோணத்தில் முகாமிட்டு நாடகம் நடத்திக்கொண்டு இருந்தனர்.சிவாஜியின் பழைய நண்பர் ஒருவர், அந்த நாடகக் குழுவில் இருந்தார். திருச்சிக்கு வந்த அவர் சிவாஜியை சந்தித்தார். ``நீ மெக்கானிக் வேலையா பார்க்கிறாய்? நாடக நடிகனான நீ, இப்படி இரும்பைத் தூக்கிக்கொண்டு அலைகிறாயே. என்னுடன் வந்து விடு. மீண்டும் நாடகத்தில் நடிக்கலாம். நல்ல நடிகர்கள் இருந்தால் அழைத்து வருமாறு, கம்பெனி முதலாளி என்னிடம் சொன்னார்" என்றார். இதுபற்றி தாயாரிடம் சிவாஜி ஆலோசித்தார். மகனை மீண்டும் நாடகத்துக்கு அனுப்ப ராஜாமணி அம்மாளுக்கு விருப்பம் இல்லை. ``இப்போது பார்க்கும் மெக்கானிக் வேலையிலேயே தொடர்ந்து இரு. எதிர்காலத்தில் பெரிய மெக்கானிக் ஆகலாம்.
நாடகக் கம்பெனி வேண்டாம்" என்று கூறினார்.சிவாஜி யோசித்தார். நடிப்பு என்பது அவருடைய ரத்தத்தில் கலந்து விட்ட ஒன்று. மீண்டும் நாடகக் கம்பெனிக்கு போகக் தீர்மானித்தார். ``அம்மா! நாடகத்தில் தொடர்ந்து நடித்தால், எதிர் காலத்தில் நல்ல பெயர் கிடைக்கும். கொஞ்சகாலம் பொறுத்துக்கொள்" என்று ஆறுதல் கூறிவிட்டு, நண்பனுடன் கும்பகோணம் புறப்பட்டார்.அங்கு, சிவாஜியின் பழைய நண்பர்கள்தான் நாடகத்தில் நடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் சிவாஜியை வரவேற்றார்கள்.

என்.எஸ்.கிருஷ்ணன்

மங்கள கான சபா, சென்னைக்கு சென்று நாடகங்கள் நடத்தி வந்தது. அப்போது, அந்த கம்பெனியை கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன் வாங்கி, ``என்.எஸ்.கே.நாடக சபா" என்ற புதிய பெயரில் நாடகங்களை நடத்தலானார்.அப்போது அந்த கம்பெனியில் கே.ஆர்.ராமசாமி, டி.வி.நாராயணசாமி ஆகியோர் சேர்ந்தார்கள். கே.ஆர்.ராமசாமி நன்றாக பாடக்கூடியவர். எனவே, ``மனோகரா", ``ரத்னாவளி" போன்ற நாடகங்களில் அவர் கதாநாயகனாக நடித்தார். சிவாஜி மீண்டும் பெண் வேடம் போட்டார்!

இந்த சமயத்தில் (1944-ம் ஆண்டு நவம்பரில்) ``இந்துநேசன்" என்ற மஞ்சள் பத்திரிகையின்
ஆசிரியரான லட்சுமிகாந்தன் கொலை செய்யப்பட்டார். கொலைக்கு சதி செய்தாக கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணனும், எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதரும் கைது செய்யப்பட்டனர்.இந்த வழக்கில் இருவருக்கும் ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
இருவரும் லண்டனில் உள்ள பிரிவி கவுன்சிலில் அப்பீல் செய்து, விடுதலை பெறுவதற்காக சட்டத்தின் துணையுடன் போராடிக் கொண்டிருந்தார்கள். என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் சிறையில் இருந்தாலும், தன்னுடைய நாடகக் குழுவினர் வேலை இல்லாமல் கஷ்டப்படக்கூடாது என்று எண்ணினார். எனவே, நாடகக் கம்பெனியைத் தொடர்ந்து நடத்தும்படி, தன்
மனைவி டி.ஏ.மதுரத்திடம் கூறினார்.

நாடகக் கம்பெனியில் பிளவு

எஸ்.கே.நாடகக் குழுவில், அப்போது எஸ்.வி.சகஸ்ரநாமமும், கே.ஆர்.ராமசாமியும் முக்கிய
நடிகர்கள். இவர்களில் யாரிடம் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஒப்படைப்பது என்று மதுரம் யோசித்தார். முடிவில் சகஸ்ரநாமத்திடம் ஒப்படைக்கத் தீர்மானித்தார். இதனால், கே.ஆர்.ராமசாமி வருத்தம் அடைந்தார். என்.எஸ்.கே.நாடக சபாவில் இருந்து விலகி, புது
நாடகக் கம்பெனி தொடங்க தீர்மானித்தார். இதைத் தொடர்ந்து, நாடகக் குழு இரண்டாக
பிளவுபட்டது. சிலர் சகஸ்ர நாமம் அணியிலும், சிலர் கே.ஆர்.ராமசாமி அணியிலும் சேர்ந்தனர். கே.ஆர்.ராமசாமியுடன் சேர்ந்தவர்களில் சிவாஜிகணேசனும் ஒருவர். பேரறிஞர் அண்ணாவுடன் நெருங்கிய தொடர்பு உடையவர் கே.ஆர்.ராமசாமி. அவர் அண்ணாவை
சந்திப்பதற்காக காஞ்சீபுரம் சென்றார். போகும்போது, சிவாஜிகணேசனையும், தன் ஆதரவாளர்களையும் அழைத்துச்சென்றார். அண்ணா அப்போது ``திராவிட நாடு" என்ற
பத்திரிகையை நடத்தி வந்தார். அந்த பத்திரிகை அலுவலகத்தில், சிவாஜியும், மற்றவர்களும்
தங்கினார்கள். சிவாஜிகணேசன் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனை திராவிட கழகத்தில் இருந்து தி.மு.கழகம் பிரியாத காலக்கட்டம் அது (1946). சென்னையில் ஏழாவது சுய மரியாதை மாநாட்டை நடத்துவதற்கான ஏற்பாடுகளில், பெரியாரும், அண்ணாவும் தீவிரமாக ஈடுபட்டு
இருந்தனர்.

அண்ணாவின் நாடகம்

மாநாட்டில் நடிப்பதற்காக ``சிவாஜி கண்ட இந்து ராஜ்யம்" என்ற பெயரில் ஒரு நாடகத்தை அண்ணா எழுதியிருந்தார்.இந்த நாடகத்தின் கதைச்சுருக்கம் வருமாறு:
சிவாஜி பெரிய மாவீரன். சாதாரணக் குடிமகனாக இருந்து பெரிய மன்னனானவன். அந்நியர் ஆட்சியை எதிர்த்தவன்.மராட்டிய சாம்ராஜ்ஜியத்தை உருவாக்கியபோதிலும், அவன் மன்னனாக முடி சூட்டிக் கொள்ள பெரிய எதிர்ப்பு கிளம்புகிறது. காரணம், அவன் கீழ் சாதி!
இதனால், காசியில் இருந்து காகப்பட்டர் என்ற பெரிய மதத் தலைவரை அழைத்து வந்து, சிவாஜியை சத்திரியனாக மாற்றுகிறார்கள். அதன்பிறகு தான் அவர் சிம்மாசனம் ஏற, இந்துக்கள் சம்மதிக்கிறார்கள். இப்படி செல்லும் இந்த நாடகத்தில், சிவாஜியாக
எம்.ஜி.ஆரும், காகப்பட்டர் வேடத்தில் அண்ணாவும், மற்றொரு முக்கிய வேடத்தில் டி.வி.நாராயணசாமியும் நடிப்பது என்று முடிவாகியது. இந்தக் காலக்கட்டத்தில், எம்.ஜி.ஆர். திரைப் படங்களில் சிறுசிறு வேடங்களில் நடித்து வந்தார். காங்கிரஸ் அனுதாபியாகவும், பக்தராகவும் இருந்தார்.என்ன காரணத்தினாலோ, எம்.ஜி.ஆர். அந்த நாடகத்தில்
நடிக்கவில்லை. நாடகத்துக்குப் பொறுப்பாளராக இருந்த நடிகர் டி.வி.நாராயணசாமி அண்ணாவை சந்தித்து, எம்.ஜி.ஆர். தன்னால் நடிக்க இயலாது என்று கூறிவிட்டதாக தெரிவித்தார்.

வாழ்க்கையில் திருப்புமுனை

``திராவிட நாடு" அலுவலகத்தில் தங்கியிருந்த சிவாஜி கணேசன், இதற்குள் அண்ணாவுடன் நெருங்கிப் பழகியிருந்தார். சிவாஜியின் நடிப்பாற்றல் பற்றி அண்ணாவும் நன்கு அறிந்திருந்தார்.எனவே, சிவாஜியை அழைத்து, ``கணேசா! என் நாடகத்தில் நீ சிவாஜி வேடத்தில் நடிக்கிறாயா?" என்று கேட்டார். இதைக்கேட்டு சிவாஜிக்கு இன்ப அதிர்ச்சி! தன்
காதுகளையே நம்பமுடியவில்லை. ``என்ன அண்ணா சொல்கிறீர்கள்? உங்கள் நாடகத்தில் நான் நடிப்பதா? அதுவும் சிவாஜி வேடத்தில்! என்னால் முடியுமா?" என்றார். ``நீ முயற்சி செய்து பார், கணேசா! உன்னால் முடியும்" என்றார், அண்ணா.மேலும் அவர் எழுதிய 90 பக்க நாடக வசனங்களை சிவாஜியிடம் கொடுத்து, ``நான் வீட்டிற்குச் சென்று வருகிறேன். அதற்குள் இதை நீ படித்து வைத்திரு. எப்படிப் பேசுகிறாய் என்று பார்ப்போம்" என்று
கூறிவிட்டு வீட்டுக்குச் சென்றுவிட்டார்.

அவர் சிவாஜியிடம் வசனத்தை கொடுத்தபோது பகல் பதினோரு மணி இருக்கும். அண்ணா வீட்டிற்கு சென்று, மாலை ஆறு மணியளவில் திரும்பி, அலுவலகத்திற்கு வந்தார். ``கணேசா! வசனத்தைப் படித்தாயா?" என்று கேட்டார்.சிவாஜி அவரிடம், ``அண்ணா! நீங்கள் இப்படி
உட்காருங்கள்!" என்று கூறி, அவர் எழுதிக்கொடுத்த வசனங்களைப் பேசி, அதற்குத் தகுந்தாற்போல் நடித்துக் காண்பித்தார். அண்ணா சிவாஜியை கட்டித்தழுவி ``கணேசா! நீ
இதை ஏழே மணி நேரத்தில் மனப்பாடம் செய்து விட்டாயே! அரிய சாதனை" என்றார்.
அண்ணா எழுதிய 90 பக்க வசனத்தை குறுகிய காலத்தில் படித்து, நடித்துக் காட்டினார் என்றால் அதற்கு சிவாஜியிடம் இருந்த கலை ஆர்வமும், மனப்பாடம் செய்வதில் அவருக்கு இருந்த ஆற்றலும்தான் காரணம்.

திராவிட கழக மாநாட்டில், ``சிவாஜி கண்ட இந்து ராஜ்யம்" நாடகம் நடந்தது. இந்த நாடகத்தில் சிவாஜியாக சிவாஜி கணேசனும், காகபட்டர் வேடத்தில் அண்ணாவும் நடித்தனர்.

பெரியார் பாராட்டு

3 மணி நேரம் நடந்த நாடகத்தை, கடைசி வரை இருந்து பார்த்தார், பெரியார். ``நான் 10 மாநாடுகளில் சொல்லக்கூடிய கருத்துக்களை இந்த ஒரே நாடகத்தில் சொல்லிவிட்டார், அண்ணா" என்று பாராட்டினார்.அத்துடன், ``யாரோ ஒரு சின்னப்பையன் சிவாஜியாக
நடித்தானே, அவன் யார்?" என்று கேட்டார். சிவாஜிகணேசனை பெரியார் முன் கொண்டுபோய் நிறுத்தி, ``இந்தப் பையன்தான். பெயர் கணேசன்" என்று அறிமுகம் செய்து வைத்தனர். ``சிவாஜியாக ரொம்ப நன்றாக நடித்தாய்! இன்று முதல் நீ கணேசன் அல்ல; சிவாஜி!" என்று பெரியார் வாழ்த்தினார். பெரியாரின் இந்த வாழ்த்து பெரிய பட்டமாக அமைந்து விட்டது. அதுவரை ``வி.சி.கணேசன்" என்று அழைக்கப்பட்டவர், அன்று முதல் ``சிவாஜி கணேசன்" ஆனார்.

``என்னுடைய வாழ்க்கையின் உயர்வுக்கு உறுதுணையாக இருந்தது சிவாஜி என்ற பெயர்!
ஐயாவையும், அண்ணாவையும், அந்த மாநாட்டையும் நான் என்றுமே மறப்பதில்லை. அதற்குப்பிறகுதான் சாதாரண கணேசன், சிவாஜிகணேசன் ஆனேன். `சிவாஜி' என்ற பெயர், தந்தை பெரியார் அவர்கள் எனக்குப் போட்டபிச்சை" என்று சிவாஜிகணேசன் தன்
வாழ்க்கை வரலாற்றில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

``பராசக்தி" வருவதற்கு முன்பே சிவாஜி கணேசன்
திருமணம் சீர்திருத்த முறையில் நடந்தது
(1-5-1952)

நடிகர் சிவாஜி கணேசன் திருமணம், ``பராசக்தி" படம் வருவதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன்பாக சுவாமி மலையில் நடந்தது. கே.ஆர்.ராமசாமி குழுவில் சிவாஜி நடிகர் கே.ஆர்.ராமசாமி தன் நாடகக் குழுவை தஞ்சாவூரில் தொடங்கினார். இந்த நாடக்குழுவில்,
சிவாஜி கணேசனும் இடம் பெற்றார். ``மனோகரா" நாடகத்தில் கே.ஆர்.ராமசாமி மனோகரனாக நடித்தார். சிவாஜிகணேசன், மனோகரனின் தாயார் பத்மாவதியாக
நடித்தார். இந்த சமயத்தில்தான் கே.ஆர்.ராமசாமிக்காக ``ஓர் இரவு" என்ற நாடகத்தை அண்ணா எழுதினார். ஒரே இரவில் நடைபெறும் சம்பவங்களைக் கொண்டு,
கதையை புதுமையாக எழுதியிருந்தார். இந்த நாடகத்தில் சிவாஜி கணேசனும் நடிப்பதாக
இருந்தது. ஆனால், நாடகக் குழுவைச் சேர்ந்த ஒருவருடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேற்றுமையால், அவர் நாடகத்தில் நடிக்கவில்லை காஞ்சீபுரத்துக்கு சென்று, ``திராவிட நாடு" அலுவலகத்தில் தங்கிக் கொண்டு, அண்ணாவுக்கு உதவியாக இருந்தார். அண்ணா பொதுக்கூட்டங்களுக்குச் செல்லும்போது, சிவாஜியையும் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்வார். மேடையில் பேசுவதற்கு பயிற்சி அளிப்பார்.

சக்தி நாடகசபா

இந்தக்காலக் கட்டத்தில், ``சக்தி நாடக சபா" என்ற நாடகக் குழுவினர் நாடகங்களை நடத்தி வந்தனர். தங்கவேலுபிள்ளை என்பவர் இந்த நாடகக் கம்பெனியின் உரிமையாளர். எனினும், ``சக்தி" கிருஷ்ணசாமியின் முழுப்பொறுப்பில் நாடக கம்பெனி நடந்து வந்தது.
இந்த கம்பெனியில் முக்கிய நடிகர்களாக இருந்த எம்.என். நம்பியார், எஸ்.வி.சுப்பையா ஆகியோர் ஜுபிடர் பிக்சர்ஸ் தயாரித்த சினிமா படங்களில் நடிப்பதற்காக கோவை சென்று விட்டனர். எனவே, சக்தி நாடக சபைக்கு அனுபவம் மிக்க நடிகர்கள் தேவைப்பட்டனர்.
சிவாஜியின் பால்ய நண்பரான கரந்தை சண்முக வடிவேலு சக்தி நாடகசபை சார்பில் காஞ்சீபுரம் வந்து, அண்ணாவை சந்தித்தார். ``சக்தி நாடக சபாவுக்கு நல்ல நடிகர்கள் தேவைப் படுகிறார்கள். நீங்கள் சிவாஜிகணேசனை அனுப்பி வைத்தால் உதவியாக இருக்கும்" என்று கூறினார்.

அண்ணா சிறிது யோசித்தார். பிறகு சிவாஜி கணேசனை அழைத்து, ``கணேசா!நீ சக்தி நாடக சபாவுக்குப் போ. உன்னை எப்போது திரும்பக் கூப்பிட வேண்டுமோ அப்போது அழைத்துக் கொள்கிறேன்" என்றார். இதனால், அண்ணாவிடம் பிரியா விடை பெற்று சக்தி நாடக சபாவுக்கு சிவாஜி சென்றார். சக்தி நாடக சபை அப்போது திண்டுக்கல்லில் நாடகங்கள் நடத்திக் கொண்டிருந்தது. அந்தக் குழுவினர் சிவாஜிக்கு நல்ல மரியாதை கொடுத்தனர். முக்கிய வேடங்கள் அவருக்குக் கிடைத்தன.

வேலூர் முகாம்

திண்டுக்கல்லில் இருந்து பெங்களூர் சென்றுவிட்டு, வேலூர் சக்தி நாடகசபா முகாமிட்டது.
அப்போது ``நூர்ஜஹான்" என்ற நாடகத்தில், நூர்ஜஹானாக சிவாஜி நடித்தார். அந்த நாடகத்தில் சிவாஜிக்கு வேஷப்பொருத்தம் பிரமாதமாக இருக்கும். அசல் நூர்ஜஹான் போலவே இருப்பார்; அழகாக நடனம் ஆடுவார்.

``நேஷனல் பிக்சர்ஸ்" பி.ஏ.பெருமாள், இந்த நாடகத்தைப் பார்த்தார். சிவாஜியின் நடிப்பு அவரை வெகுவாகக் கவர்ந்தது. ``எதிர்காலத்தில் மிகப்பெரிய நடிகராக சிவாஜி வருவார்" என்று நினைத்தார்.

பராசக்தி

இந்த சமயத்தில், தேவி நாடக சபையினர் ``பராசக்தி" என்ற நாடகத்தை நடத்தி வந்தனர். அந்த நாடகத்தை பெருமாள் முதலியார் பார்த்தார். அந்த நாடகத்தின் கதை அவருக்கு மிகவும் பிடித்துப் போய்விட்டது.``பராசக்தி கதையை படமாகத் தயாரிக்க வேண்டும். அதில் சிவாஜி கணேசனை கதாநாயகனாக நடிக்க வைக்க வேண்டும்" என்று தீர்மானித்தார்.நினைத்ததை செயலில் காட்டினார். ``ஏவி.எம்." கூட்டுறவுடன் ``பராசக்தி"யை எடுத்து, தமிழ்ப்பட உலகுக்கு நடிப்பின் இமயத்தை அறிமுகம் செய்து வைத்தார். தனக்கு வாழ்வளித்த பெருமாள் முதலியாரை, கடைசி மூச்சு உள்ள வரை தெய்வமாகவே கருதினார், சிவாஜிகணேசன்.

திருமணம்

``பராசக்தி"யில் நடித்துக் கொண்டிருந்தபோதே, சிவாஜி கணேசனுக்குத் திருமணம்நடந்து விட்டது. சொந்த அக்காள் மகள் கமலாவை அவர் மணந்தார்.பெரியவர்களால் முடிவு செய்யப்பட்ட இத்திருமணம், சுவாமிமலையில் 1952 மே 1-ந் தேதி நடைபெற்றது.
சீர்திருத்த முறைப்படி எளிமையாக இத்திருமணம் நடந்தது. திருமணத்துக்கு மு.கருணாநிதி, எம்.ஜி. ஆர்., நேஷனல் பிக்சர்ஸ் அதிபர் பெருமாள் முதலியார், கவிஞர் கண்ணதாசன், அரங்கண்ணல், டி.ஏ. மதுரம், எஸ்.வி. சகஸ்ரநாமம், டைரக்டர்கள் கிருஷ்ணன்-
பஞ்சு ஆகியோர் வந்திருந்தனர்.

திருச்சியில் தமிழாசிரியராக இருந்த ரத்தினம் பிள்ளை, திருக்குறளைப்படித்து திருமணத்தை நடத்தி வைத்தார். கண்ணதாசன் மாலையை எடுத்துக் கொடுக்க அதை மணமகளுக்கு அணிவித்தார், சிவாஜி. பின்னர் தாலி கட்டினார். மணமக்களை கண்ணதாசன் வாழ்த்தி
பேசினார். ஓட்டலில் இருந்து எடுத்து வந்த சாப்பாடு அனைவருக்கும் பரிமாறப்பட்டது.
``என்னுடைய கல்யாணச் செலவு 500 ரூபாய்தான்" என்று சிவாஜி கூறியுள்ளார்.
(இப்படி தான் திருமணம் செய்து கொண்டதால் வருத்தப்பட்ட சிவாஜி தனது தம்பி சண்முகத்தின் திருமணத்திற்கு 100 புரோகிதர்களை வைத்து ஆச்சாரப்படி நடத்தினார்)
கோடம்பாக்கத்தில்

திருமணத்துக்குப் பிறகு சென்னை கோடம்பாக்கத்தில் வீடு பார்த்து, மனைவியுடன் குடியேறினார், சிவாஜிகணேசன். சில நாட்கள் கழித்து ராயப்பேட்டை பெசன்ட்
ரோட்டுக்கு குடிபோனார். அங்குதான் இப்போது சிவாஜி பிலிம்ஸ் அலுவலகம் இருக்கிறது.
சிவாஜி- பத்மினி ஜோடியாக நடித்த முதல் படம் ``பணம்" ``பராசக்தி"யை அடுத்து சிவாஜி கணேசன் நடித்து வெளிவந்த படம் ``பணம்". இதில் சிவாஜி கணேசனும், பத்மினியும் முதன் முதலாக ஜோடி சேர்ந்தனர். ``பராசக்தி"யில் சிவாஜிகணேசன் நடித்துக் கொண்டிருந்த போதே வேறு சில படவாய்ப்புகள் வந்தன.
நனறி மாலை மலர்